เล่มที่ 70
ผู้ใดพึงเอาข่ายตาถี่ ๆ ล้อมน้ำไว้ สัตว์น้ำบางเหล่าพึง เข้าไป...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 361
เนื้อหา
ผู้ใดพึงเอาข่ายตาถี่ ๆ ล้อมน้ำไว้ สัตว์น้ำบางเหล่าพึง เข้าไปในภายในข่ายของผู้นั้น. ข้าแต่พระมหาวีระ เดียรถีย์ผู้มีกิเลสหนาบางพวกก็ฉันนั้น แล่นไปถือเอาทิฏฐิผิด หลงอยู่ด้วยการลูบคลำ. เดียรถีย์เหล่านี้เข้าไปภายในข่าย ด้วยพระญาณอัน บริสุทธิ์ มีปกติทรงเห็นได้โดยไม่ติดขัด ไม่ล่วงพ้นพระญาณ ของพระองค์ไปได้. ก็สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า อโนมทัสสี ผู้มีพระยศใหญ่ ทรงชำนะกิเลส เสด็จออกจากสมาธิแล้ว ทรงตรวจดูทิศ. พระอัครสาวกนามว่า นิสภะ ของพระอโนมทัสสีมุนี อัน พระขีณาสพหนึ่งแสน ผู้มีจิตสงบมั่นคง บริสุทธิ์สะอาด ได้ อภิญญา ๖ ผู้คงที่ แวดล้อมอยู่ ทราบพระดำริของพระ- พุทธเจ้าแล้ว จึงเข้าไปเฝ้าพระโลกนายก. ท่านเหล่านั้นอยู่ในอากาศ ได้กระทำประทักษิณพระผู้มี- พระภาคเจ้าแล้ว ลงมาประนมอัญชลีนมัสการอยู่ในสำนัก ของพระพุทธเจ้า. พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า อโนมทัสสี ผู้เป็นโลก- เชษฐ์ เป็นนระผู้องอาจ ทรงชำนะกิเลสแล้ว ประทับนั่งใน ท่ามกลางภิกษุสงฆ์ ได้ทรงกระทำการแย้มพระโอฐ. พระภิกษุนามว่า วรุณะ อุปัฏฐากของพระศาสดาอโนมทัสสี ทำผ้าเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง แล้วทูลถามพระโลกนายกว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า อะไรเป็นเหตุให้พระศาสดา ทรงกระทำการแย้มหนอ เพราะเมื่อไม่มีเหตุ พระพุทธเจ้า ทั้งหลายย่อมไม่ทรงทำการแย้มให้ปรากฏ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน