เล่มที่ 70
ศิษย์ของเราเหล่านั้น ทรงชฎา สมบูรณ์ด้วยหาบบริขาร- ดาบส นุ่งห...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 358
เนื้อหา
ศิษย์ของเราเหล่านั้น ทรงชฎา สมบูรณ์ด้วยหาบบริขาร- ดาบส นุ่งห่มหนังสัตว์ เที่ยวไปในอากาศได้ทุกคน อาศัย เลี้ยงชีวิตอยู่ใกล้สระนั้น. ในกาลนั้น ศิษย์เหล่านี้เป็นผู้เหมาะสม มีความเคารพกัน และกัน เสียงไอจามของศิษย์ทั้ง ๒๔,๐๐๐ ย่อมไม่มี. ท่านเหล่านี้ซ้อนเท้าบนเท้า เงียบเสียง สังวรดี ทั้งหมด นั้น เข้ามาไหว้เราด้วยเศียรเกล้า. เราเป็นผู้เพ่งฌาน ยินดีในณาน อันศิษย์เหล่านั้นผู้สงบ ผู้มีตบะ ห้อมล้อมอยู่ในอาศรมนั้น. อาศรมของเรามีกลิ่นหอมด้วยกลิ่นศีลของเหล่าฤๅษี และ ด้วยกลิ่นดอกไม้และกลิ่นผลไม้ทั้งสองอย่าง. เราไม่รู้จักคืนและวัน ความไม่พอใจ ย่อมไม่มีแก่เรา เราสั่งสอนบรรดาศิษย์ของตน ย่อมได้ความร่าเริงอย่างยิ่ง. เมื่อดอกไม้ทั้งหลายบาน และเมื่อผลไม้ทั้งหลายสุก กลิ่นหอมตลบอบอวล ทำอาศรมของเราให้งาม. เราออกจากสมาธิแล้ว มีความเพียร มีปัญญา ถือเอา บริขารดาบสเข้าไปป่า. ในกาลนั้น เราศึกษาชำนาญในลางดีร้าย ในการทำนาย ฝัน และตำราทำนายลักษณะ ทรงบทมนต์อันกำลังเป็นไป. พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า อโนมทัสสี เป็นผู้ประเสริฐ ในโลก เป็นนระผู้องอาจ ทรงใคร่ความวิเวก เป็นพระ- สัมพุทธเจ้า เข้าไปยังเขาหิมวันต์. พระองค์ผู้เลิศ เป็นมุนี ประกอบด้วยพระกรุณา เป็น อุดมบุรุษ เสด็จเข้าป่าหิมพานต์แล้ว ทรงนั่งขัดสมาธิ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน