เล่มที่ 53
ภิกษุรูปใดพิจารณาเห็นความสุข โดยความเป็นทุกข์ พิจารณาเห็นควา...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 207
เนื้อหา
ภิกษุรูปใดพิจารณาเห็นความสุข โดยความเป็นทุกข์ พิจารณาเห็นความทุกข์ โดยความเป็นลูกศรปักอยู่ที่ร่าง ความถือมั่นว่า เป็นตัวเป็นตนในอทุกขมสุขเวทนา ไม่ได้ มีแก่ภิกษุนั้น ภิกษุนั้นจะพึงติดอยู่ในโลกอย่างใด ด้วย กิเลสอะไร ภิกษุผู้มีความปรารถนาลามกเกียจคร้าน มี ความเพียรเลวทราม ได้สดับน้อย ไม่เอื้อเฟื้อ อย่าได้ มาในสำนักของเรา แม้ในกาลไหน ๆ เลย จะมีประโยชน์ อะไรด้วยการให้โอวาทบุคคลเช่นนั้น ในหมู่สัตว์โลกนี้. อนึ่ง ขอให้ภิกษุผู้เป็นพหูสูต เป็นนักปราชญ์ ตั้งมั่น อยู่ในศีล ประกอบใจให้สงบระงับเป็นเนืองนิตย์ จงมา ประดิษฐานอยู่บนศีรษะของเราเถิด. ภิกษุใดประกอบด้วยธรรมเครื่องเนิ่นช้า ยินดีใน ธรรมเครื่องเนิ่นช้า ภิกษุนั้นย่อมพลาดนิพพาน อันเป็น ธรรมเกษมอากโยคะอย่างยอดเยี่ยม ส่วนภิกษุใดละ ธรรมเครื่องเนิ่นช้าได้แล้ว ยินดีในอริยมรรค อันเป็น ทางไม่มีธรรมเครื่องเนิ่นช้า ภิกษุนั้นย่อมบรรลุนิพพาน อันเป็นธรรมเกษมจากโยคะอย่างยอดเยี่ยม. พระอรหันต์ทั้งหลายอยู่ในสถานที่ใด เป็นบ้านหรือ ป่าก็ตาม ที่ดอนหรือที่ลุ่มก็ตาม สถานที่นั้นเป็นภูมิ- สถานที่น่ารื่นรมย์ คนผู้แสวงหากาม ย่อมไม่ยินดีในป่า อันน่ารื่นรมย์เช่นใด ท่านผู้ปราศจากความกำหนัด จัก ยินดีในป่าอันน่ารื่นรมย์เช่นนั้น เพราะท่านเหล่านั้นไม่ เป็นผู้แสวงหากาม.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน