เล่มที่ 52
เพื่อจะหลีกเลี่ยงคำถามว่า ก็ข้อนั้นเป็นอย่างไร
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 321
เนื้อหา
เพื่อจะหลีกเลี่ยงคำถามว่า ก็ข้อนั้นเป็นอย่างไร ? ท่านจึงกล่าวคำ เป็นต้นว่า มิตฺตํ อิธ จ กลฺยาณํ การมีมิตรดี ดังนี้. มีวาจาประกอบ ความว่า การคบหากัลยาณมิตรในพระศาสนานี้ นับเป็นการสมควรแก่ สมณะ. แม้นัยที่นอกจากนี้ ก็เช่นนี้. จริงอยู่ กุลบุตรย่อมละอกุศล ย่อมเจริญกุศล ย่อมบริหารตนให้หมดจดสะอาดได้ ก็เพราะได้อาศัย กัลยาณมิตร. บทว่า สิกฺขา วิปุลํ สมาทานํ ได้แก่ การสมาทานสิกขาให้ บริบูรณ์, อธิบายว่า ปฏิบัติในสิกขามีอธิศีลสิกขาเป็นต้น อันจะนำมา ซึ่งคุณอันใหญ่ คือพระนิพพาน. บทว่า สุสฺสูสา จ ครูนํ ความว่า การเชื่อฟัง และการประพฤติ ตามโอวาทของครูทั้งหลาย คือของกัลยาณมิตรทั้งหลาย มีอาจารย์และ อุปัชฌาย์เป็นต้น. บทว่า เอตํ ได้แก่ การคบหากัลยาณมิตรเป็นต้น. บทว่า พุทฺเธสุ สคารวตา ความว่า กระทำความเคารพยำเกรง ในพระสัพพัญญูพุทธเจ้าว่า พระผู้มีพระภาคสัมมาสัมพุทธเจ้า ดังนี้. บทว่า ธมฺเม อปจิติ ยถาภูตํ ได้แก่ อ่อนน้อม คือบูชาโดย ความเอื้อเฟื้อในพระอริยธรรม ตามความเป็นจริง. บทว่า สงฺเฆ ได้แก่ ในพระอริยสงฆ์. บทว่า จิตฺตีกาโร ได้แก่ สักการะ คือสัมมานะ. บทว่า เอตํ ได้แก่ กระทำความเคารพในพระรัตนตรัย. บทว่า อาจารโคจเร ยุตฺโต ความว่า การละอนาจาร คือการ ก้าวล่วงทางกายและทางวาจา และการละสถานที่อโคจรมีหญิงแพศยา เป็นต้น อันเป็นสถานที่ไม่สมควร เพื่อเข้าไปบิณฑบาตเป็นต้นแล้ว ประกอบคือถึงพร้อมด้วยอาจาระ คือการไม่ก้าวล่วงทางกายและทางวาจา และด้วยโคจรอันเป็นสถานที่สมควรเพื่อเข้าไปบิณฑบาตเป็นต้น. ชื่อว่า ผู้มีอาจาระและโคจรสมบูรณ์.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน