เล่มที่ 49
สมณะพราหมณ์ทั้งหลาย พากันละเว้น พระราชนิเวศน์ของมหาบพิตร แต่...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 343
เนื้อหา
สมณะพราหมณ์ทั้งหลาย พากันละเว้น พระราชนิเวศน์ของมหาบพิตร แต่ที่ไกลทีเดียว เพราะพระราชนิเวศน์ของมหาบพิตร บาตรย่อม แตก แม้สังฆาฏิก็ถูกเขาฉีกทำลาย เมื่อก่อน สมณะทั้งหลาย มีศีรษะห้อยลง ตกลงไปจาก เขียงเท้า มหาบพิตรได้เบียดเบียนบรรพชิต เช่นนี้ สมณะทั้งหลายเคยถูกมหาบพิตร ทำการ เบียดเบียนแล้ว มหาบพิตร ไม่เคยพระราชทาน แม้แต่น้ำมัน สักหยดหนึ่งเลย ไม่ตรัสบอกทาง ให้คนหลงทาง ชิงเอาไม้เท้าจากมือคนตาบอด เสียเอง มหาบพิตรเป็นคนตระหนี่ ไม่สำรวม เช่นนี้ แต่บัดนี้ เพราะเหตุอะไร มหาบพิตร ทรง เป็นผลอะไร จึงทรงจำแนกแจกจ่ายกับอาตมภาพ ทั้งหลายเล่า. ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันขอรับผิด ดิฉัน ได้เบียดเบียนสมณะทั้งหลาย ดังคำที่ท่านพูด ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉัน มีความประสงค์จะล้อเล่น ไม่มีจิตคิดประทุษร้าย แต่กรรมอันชั่วช้านี้ ดิฉันทำแล้ว เด็กหนุ่มเปลือยกาย มีโภคะน้อย ได้สั่งสมบาป เพื่อจะล้อเล่น จึงต้องเสวยทุกข์ ก็ทุกข์อะไรเล่าที่เป็นทุกข์แก่ความเปลือยกาย ย่อมมีแก่เปรตนั้น ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันเห็น เหตุอันน่าสังเวชและเศร้าหมองนั้นแล้ว จึงให้ ทาน เพราะเหตุนั้นเป็นปัจจัย ขอท่านจงรับผ้า ๘ คู่นี้ ทักษิณาที่ดิฉันถวายนี้ จงสำเร็จผลแก่ เปรตนั้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน