เล่มที่ 49
เมื่อเปรตให้โอกาสแก่การถามอย่างนี้ พระราชา จึงตรัส คาถาว่า :...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 330
เนื้อหา
เมื่อเปรตให้โอกาสแก่การถามอย่างนี้ พระราชา จึงตรัส คาถาว่า :- เราเป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่งด้วยจักษุ เราควร เชื่อสิ่งนั้น แม้ทั้งสิ้น ถ้าเราเห็นสิ่งนั้นแล้วไม่เชื่อ ขอให้ลงโทษ ถอดยศเราเถิด. คำแห่งคาถานั้น มีอธิบายดังต่อไปนี้ :- เราเห็นสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ด้วยจักษุ เราควรเชื่อสิ่งนั้นแม้ทั้งหมด โดยประการนั้นนั่นแล ก็แลถ้าเราเห็นสิ่งนั้นแล้ว ไม่เชื่อ ดูก่อนเทพยดา ขอท่านจงลง นิยสกรรม และนิคคหกรรมแก่เราเถิด. อีกอย่างหนึ่งบทว่า ยํ กิญฺจหํ จกฺขุนา ปสฺสิสฺสามิ ความว่า เราจักเห็นสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ด้วยจักษุ เพราะไม่เป็นอารมณ์แห่งจักษุจึงไม่เห็น. บทว่า สนฺพมฺปิ ตาหํ อภิสทฺทเหยฺยํ ความว่า เราควรเชื่อสิ่งที่ท่านได้เห็น ได้ยิน หรือสิ่งอื่น. อธิบายว่า จริงอยู่ เรามีความเชื่อเช่นนั้น ในท่าน. ส่วนเนื้อความแห่บทหลัง ก็มีอรรถตามที่กล่าวแล้วนั่นแล. เปรตได้ฟังดังนั้นจึงกล่าวคาถาว่า :- ขอสัจจปฏิญญา ของพระองค์นี้ จงมีแก่ข้า- พระองค์ พระองค์ได้ฟังธรรมที่ข้าพระองค์กล่าวแล้ว จงทรงได้ความเลื่อมใส ข้าพระองค์มีความต้องการ อย่างอื่น ไม่มีจิตคิดประทุษร้ายข้าพระองค์ จัก กราบทูลธรรมทั้งหมดที่ข้าพระองค์ได้สดับแล้ว บ้าง หรือไม่ได้สดับแล้วบ้าง แก่พระองค์ตามที่ ข้าพระองค์รู้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน