เล่มที่ 49
ตัวท่านทัดทรงดอกไม้ ใส่ชฎา สวมกำไล ทองคำ ลูบไล้ด้วยจุณจันทน์...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 302
เนื้อหา
ตัวท่านทัดทรงดอกไม้ ใส่ชฎา สวมกำไล ทองคำ ลูบไล้ด้วยจุณจันทน์ มีหน้าผ่องใส งดงาม ดุจสีพระอาทิตย์อุทัย มาบนอากาศ มีนางฟ้า ๑๐,๐๐๐ นางเป็นบริวาร บำรุงบำเรอ ท่านนางฟ้าเหล่านั้น ล้วนสวมกำไลทองคำ นุ่งห่มผ้าอันขลิบด้วยทองคำ ท่านเป็นผู้มีอานุภาพ มาก มีรูปเป็นที่ให้ขนชูชัน แก่ผู้พบเห็น แต่ท่าน จิกเนื้อที่หลังของตนกินเป็นอาหาร ท่านได้ทำ กรรมชั่วอะไรไว้ด้วยกาย วาจา ใจ หรือ เพราะ วิบากแห่งกรรมอะไร ท่านจึงจิกเนื้อหลังของ ตนเองกินเป็นอาหาร. กระผมได้ประพฤติทุจจริตด้วยการส่อ เสียด พูดเท็จ พลางและล่อลวงเพื่อความฉิบหาย แก่ตนในมนุษยโลก กระผมไปแล้วสู่บริษัทใน มนุษยโลกนั้น เมื่อเวลาควรจะพูดความจริง ปรากฏแล้ว ละเหตุผลเสีย ประพฤติคล้อยตาม อธรรม ผู้ใด ประพฤติทุจจริต มีคำส่อเสียด เป็นต้น ผู้นั้นต้องจิกเนื้อหลัง ของตนกิน เหมือน กระผมจิกเนื้อหลังของตนกินในวันนี้ ฉะนั้น ข้าแต่พระนารทะ ทุกข์ที่กระผมได้รับอยู่นี้ ท่าน ได้เห็นเองแล้ว ชนเหล่าใดเป็นคนฉลาด มีความ อนุเคราะห์ ชนเหล่านั้นพึงกล่าวตักเตือนว่า ท่าน อย่าพูดส่อเสียด อย่าพูดเท็จ อย่าเป็นผู้มีเนื้อหลัง ของตนเป็นอาหารเลย. ฝ่ายเปรตนั้น ได้ตอบความนั้น ด้วยคาถา ๓ คาถา แก่ท่าน พระนารทะเถระนั้นแล้ว.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน