เล่มที่ 49
พราหมณ์ได้ฟังดังนั้นแล้ว เมื่อจะบอกเหตุแห่งการไม่เศร้าโศก จึ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 84
เนื้อหา
พราหมณ์ได้ฟังดังนั้นแล้ว เมื่อจะบอกเหตุแห่งการไม่เศร้าโศก จึงกล่าวคาถา ๒ คาถาความว่า [๙๗] บุตรของเรา ละสรีระอันคร่ำคร่าของตน ไป เหมือนงูลอกคราบฉะนั้น เมื่อสรีระแห่งบุตร ของเรา ใช้สอยไม่ได้ ละไปแล้ว มีกาละอัน กระทำแล้วอย่างนี้ บุตรของเราเมื่อญาติเผาอยู่ ย่อมไม่รู้สึกถึงความร่ำไรของญาติทั้งหลาย เพราะฉะนั้น เราจึงไม่เศร้าโศกถึงเขา คติอันใด ของเขามีอยู่ เขาได้ไปสู่คติอันนั้นแล้ว. นางพราหมณีกล่าวว่า บุตรของดิฉัน ดิฉันไม่ได้เชิญมา ก็มาแล้ว จากปรโลก ดิฉันไม่ได้อนุญาตให้ไป ก็ไปแล้ว จากมนุษยโลกนี้ เขามาอย่างไร เขาก็ไปอย่างนั้น ทำไมจะต้องไปร่ำไรในการไปจากโลกนี้ของเขา เล่า บุตรของดิฉันเมื่อพวกญาติเผาอยู่ ย่อมไม่ รู้สึกถึงความร่ำไรของหมู่ญาติ เพราะฉะนั้น ดิฉัน จึงไม่ร้องไห้ถึงบุตรนั้น คติอันใดของเขามีอยู่ เขาได้ไปสู่คติอันนั้นแล้ว. น้องสาวกล่าวว่า ถ้าดิฉันร้องไห้ ก็จะเป็นผู้ซูบผอม ผล อะไรจะพึงมีแก่ดิฉันในการร้องไห้นั้น ความไม่ สบายใจก็จะพึงมีแก่ญาติและมิตรสหายทั้งหลาย โดยยิ่ง พี่ชายของดิฉันอันญาติเผาอยู่ ย่อมไม่ รู้สึกถึงความร่ำไรของญาติทั้งหลาย เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงไม่ร้องไห้ถึงพี่ชายของดิฉันนั้น คติอันใด ของเขามีอยู่ เขาได้ไปสู่คติอันนั้นแล้ว.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน