เล่มที่ 49
เธอเปลือยกายมีผิวพรรณขี้เหร่ มีตัวเน่า ส่งกลิ่นฟุ้ง แมลงวันจ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 51
เนื้อหา
เธอเปลือยกายมีผิวพรรณขี้เหร่ มีตัวเน่า ส่งกลิ่นฟุ้ง แมลงวันจับกลุ่ม เธอเป็นใครหนอ มายืนอยู่ในที่นี้. หญิงเปรตถูกพระเถระถามจึงได้ให้คำตอบด้วย ๓ คาถาว่า ท่านผู้เจริญ ดิฉันเป็นเปรตถึงทุคติเกิดใน ยมโลก เพราะทำกรรมชั่ว จึงต้องจากโลกนี้ไป ยังเปตโลก เวลาเช้าคลอดบุตร ๗ คน เวลาเย็น อีก ๗ คน. แล้วเคี้ยวกินบุตรเหล่านั้นหมด ทั้ง ๑๔ คนนั้นก็ยังไม่อาจบันเทาความหิว ของดิฉันได้ หัวใจของดิฉันเร่าร้อนหม่นไหม้ อยู่เป็นนิตย์ เพราะความหิว ดิฉันเป็นดุจถูกไฟ เผาอยู่กลางแดด ไม่ได้ประสบความเย็นเลย. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นิพฺพุตึ ได้แก่ ระงับทุกข์ อัน เกิดแต่ความหิวกระหาย. บทว่า นาชิคจฺฉามิ แปลว่า ไม่ได้รับ. ด้วยบทว่า อคฺคิทฑฺฒาว อาตเป นี้ มีวาจาประกอบความว่า เรา เป็นเสมือนถูกไฟไหม้กลางแดดที่ร้อนจัด ย่อมไม่ได้รับความเย็น. พระมหาเถระได้ฟังดังนั้น เมื่อจะถามถึงกรรมที่นางเปรต นั้นกระทำ จึงกล่าวคาถาว่า :- เธอทำกรรมชั่วอะไรไว้ด้วย กาย วาจา ใจ หรือ เธอกินเนื้อบุตร เพราะวิบากแห่งกรรม อะไร ? ลำดับนั้น นางเปรตเมื่อจะบอกถึงการที่ตนเกิดในเปตโลก และเหตุที่เคี้ยวกินเนื้อบุตร จึงได้กล่าวคาถานี้ว่า :- เมื่อก่อนดิฉัน มีบุตร ๒ คน บุตร ๒ คน นั้น กำลังหนุ่มแน่น ดิฉันอาศัยกำลังคือบุตร จึง ได้ดูหมิ่นสามีของตน ภายหลังสามีของดิฉันโกรธ จึงได้หาภริยามาใหม่ และภริยาใหม่นั้นมีครรภ์ ดิฉันคิดชั่วต่อเขา มีจิตคิดประทุษร้าย ได้ทำให้ ครรภ์ตกไป ภริยาคนใหม่มีครรภ์ ๓ เดือนเท่านั้น ตกเป็นโลหิตเน่า มารดาของเขาโกรธแล้ว เชิญ พวกญาติของดิฉันมาประชุมกัน ซักถามให้ดิฉัน ทำการสบถ และขู่เข็ญดิฉันให้กลัว ดิฉันได้กล่าว คำสบถและมุสาวาทอย่างแรงว่า ถ้าดิฉันทำความ ชั่วอย่างนี้ ขอให้ดิฉันกินเนื้อบุตรเถิด ดิฉันมีกาย เปื้อนหนองและเลือด กินเนื้อบุตรทั้งหลาย เพราะ วิบากแห่งกรรม คือการทำครรภ์ให้ตกไป และ มุสาวาททั้ง ๒ นั้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน