เล่มที่ 46
หรือแม้ผู้ใดแลดำรงตนไว้ซื่อตรง ดุจกระสวย เกลียดชังแต่กรรมที่...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 450
เนื้อหา
หรือแม้ผู้ใดแลดำรงตนไว้ซื่อตรง ดุจกระสวย เกลียดชังแต่กรรมที่เป็นบาป พิจารณาเห็นกรรมทั้งที่ไม่เสมอ และที่เสมอ (ทั้งผิดทั้งชอบ) ผู้นั้นนักปราชญ์ย่อมประกาศ ว่าเป็นมุนี. หรือแม้ผู้ใดยังหนุ่มแน่นหรือปูนกลาง สำรวมตน ไม่ทำบาป เป็นมุนี มีจิตห่างจาก บาป ไม่โกรธง่าย ไม่ว่าร้ายใคร ๆ ผู้นั้น นักปราชญ์ย่อมประกาศว่าเป็นมุนี. หรือแม้ผู้ใดอาศัยอาหารที่ผู้อื่นให้ เป็นอยู่ ได้ก้อนข้าวแต่ส่วนที่ดี ส่วนปาน กลางหรือส่วนที่เหลือ ไม่อาจจะกล่าวชม ทั้งไม่กล่าวทับถมให้ทายกตกต่ำ ผู้นั้นนัก- ปราชญ์ย่อมประกาศว่าเป็นมุนี. หรือแม้ผู้ใดไม่หมกมุ่นอยู่ในรูปแห่ง หญิงอะไร ๆ ที่กำลังเป็นสาวเป็นผู้รู้เที่ยวไป อยู่ ปราศจากความยินดีในเมถุน ไม่กำหนัด หลุดพ้นแล้วจากควานมัวเมาประมาท ผู้นั้น นักปราชญ์ย่อมประกาศว่าเป็นมุนี. หรือแม้ผู้รู้จักโลก เห็นปรมัตถประ- โยชน์ ข้ามพ้นโอฆะและสมุทร เป็นผู้คงที่ ตัดกิเลสเครื่องร้อยรัดได้ขาดแล้ว อันทิฏฐิ หรือตัณหาอาศัยไม่ได้แล้ว ไม่มีอาสวะ ผู้นั้น นักปราชญ์ย่อมประกาศว่าเป็นมุนี. คนทั้งสองไม่เสมอกัน มีที่อยู่และ ความเป็นอยู่ไกลกัน คือ คฤหัสถ์เลี้ยงลูกเมีย ส่วนภิกษุไม่ยึดถือว่าเป็นของเรา มีวัตรงาม คฤหัสถ์ไม่สำรวมเพราะบั่นรอนสัตว์อื่น ภิกษุ เป็นมุนี สำรวมเป็นนิตย์ รักษาสัตว์มีชีวิตไว้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน