เล่มที่ 46
ียกระไร ที่ปรารภเราเท่านั้น ไม่ไปสู่ที่บำรุงของพระผู้มีพระภา...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 448
เนื้อหา
ในเวลาจบเทศนา นางนันทาภิกษุณีได้ถึงความสังเวชว่า โอหนอ ! เราช่างพาลเสียกระไร ที่ปรารภเราเท่านั้น ไม่ไปสู่ที่บำรุงของพระผู้มีพระภาค- เจ้า ผู้ทรงยังพระธรรมเทศนาอย่างต่าง ๆ ให้เป็นไปอย่างนี้ และสังเวชอย่างนี้ แล้ว พิจารณาพระธรรมเทศนานั้นนั่นเทียวได้กระทำให้แจ้งซึ่งอรหัต ในภาย ใน ๒-๓ วัน ด้วยกรรมฐานนั้นนั่นแล. ได้ยินว่า แม้ในฐานะที่สอง ในเวลาจบเทศนา สัตว์ ๘๔,๐๐๐ ได้ ธรรมาภิสมัย สิริมาเทพกัญญาได้บรรลุอนาคามิผล ส่วนภิกษุนั้นดำรงอยู่ใน โสดาปัตติผล แล. จบอรรถกถาวิชยสูตร * แห่งอรรถกถาขุททกนิกาย ชื่อ ปรมัตถโชติกา * ปุราณโปฏฺ ก. ยุ. กายวิจฺฉนฺทนิกสุตฺตวณฺณนา ภัยเกิดแต่ความเชยชม ธุลี คือราคะ โทสะ และโมหะ ย่อมเกิดแต่ที่อยู่ ที่อันมิใช่ที่อยู่และความไม่เชยชมนี้แล พระ- พุทธเจ้าผู้เป็นมุนีทรงเห็น (เป็นความเห็น ของมุนี). ผู้ใดตัดกิเลสที่เกิดแล้ว ไม่พึงปลูก ให้เกิดขึ้นอีก เมื่อกิเลสนั้นเกิดอยู่ ก็ไม่พึง ให้หลั่งไหลเข้าไป บัณฑิตทั้งหลายกล่าว ผู้นั้นว่าเป็นมุนีเอก เที่ยวไปอยู่ ผู้นั้นเป็นผู้ แสวงหาคุณอันใหญ่ ได้เห็นสันติบท. ผู้ใดกำหนดรู้ที่ตั้งแห่งกิเลส ฆ่าพืช ไม่ทำยางแห่งพืชให้หลั่งไหลเข้าไป ผู้นั้นแล เป็นมุนี มีปรกติเห็นที่สุดแห่งความสิ้นไป แห่งชาติ ละอกุศลวิตกเสียแล้ว ไม่เข้าถึง การนับว่าเป็นเทวดาและมนุษย์.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน