เล่มที่ 46
ก็เมื่อใด เขาตายขึ้นพอง มีสีเขียว ถูกทิ้งไว้ในป่า เมื่อนั้น ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 429
เนื้อหา
ก็เมื่อใด เขาตายขึ้นพอง มีสีเขียว ถูกทิ้งไว้ในป่า เมื่อนั้น ญาติทั้งหลายย่อม ไม่ห่วงใย สุนัขบ้าน สุนัขจิ้งจอก หมาป่า หมู่หนอน กา แร้ง และสัตว์เหล่าอื่น ย่อม กัดกินกายนั้น ภิกษุในศาสนานี้ ได้ฟังพระ- พุทธพจน์แล้ว มีความรู้ชัด เธอย่อมกำหนด รู้กายนี้ ย่อมเห็นตามความเป็นจริงทีเดียว สรีระที่มีวิญญาณนี้เหมือนสรีระที่ตายแล้ว นั่น สรีระที่ตายแล้วนั้น เหมือนสรีระที่มี วิญญาณนี้ ภิกษุพึงคลายความพอใจในกาย เสียทั้งภายในและภายนอก ภิกษุนั้นมีความ รู้ชัดในศาสนานี้ ไม่ได้ยินดีแล้วด้วยฉันทรา- คะ ได้บรรลุอมฤตบท สงบดับไม่จุติ กาย นี้มีสองเท้า ไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็น อัน บุคคลบริหารอยู่ เต็มไปด้วยซากศพต่าง ๆ ถ่ายของไม่สะอาด มีน้ำลายและน้ำมูกเป็น- ต้นให้ไหลออกจากทวารทั้งเก้า และขับ เหงื่อไคลให้ไหลออกจากขุมขนนั้น ๆ ผู้ใด พึงสำคัญเพื่อยกย่องตัวหรือพึงดูหมิ่นผู้อื่น จักมีอะไร นอกจากการไม่เห็นอริยสัจ. วิชยสูตร (นันทสูตร) เริ่มต้นด้วยคาถาว่า จรํ วา ยทิวา ติฏฺํ ดังนี้ เรียกว่า กายวิจฉันทนิกสูตร ดังนี้บ้าง. มีอุบัติอย่างไร ? ได้ยินว่า สูตรนี้ตรัสไว้ในฐานะ ๒ อย่าง เพราะ ฉะนั้น วิชยสูตรนั้น จึงมีอุบัติ ๒ อย่าง. ในสูตรนั้น สตรีที่มีชื่อว่า นันทา มี ๓ นาง คือ นันทา ผู้เป็น น้องสาวของพระอานนทเถระ * อภิรูปนันทา พระธิดาของพระเจ้าเขมกศากยะ นันทาผู้ชนบทกัลยาณี บรรพชาแล้ว ด้วยบรรพชาสำหรับมาตุคาม ที่พระผู้- มีพระภาคเจ้าเสด็จถึงกรุงกบิลพัสดุ์โดยลำดับ ทรงแนะนำเจ้าศากยะทั้งหลาย ทรงให้สตรีทั้งหลายมีนางนันทาเป็นต้นบรรพชาอนุญาตแล้ว ก็โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ กรุงสาวัตถี นางอภิรูปนันทา มีรูปสวยยิ่งนัก น่าดู น่าเลื่อมใส ด้วยเหตุนั้น ญาติทั้งหลายจึงตั้งชื่อนางว่า อภิรูปนันทา ฝ่ายนางนันทาผู้ชนบทกัลยาณี ไม่เห็นสตรีที่มีรูปสวยเสมอกับตน นางทั้งสอง นั้นเมาแล้วด้วยความเมาในรูป คิดว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงติเตียน ทรง ครหารูป ทรงแสดงโทษในรูปโดยอเนกปริยาย จึงไม่ไปสู่ที่บำรุงพระผู้มีพระ- ภาคเจ้า ทั้งไม่ปรารถนาเพื่อจะเห็น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน