เล่มที่ 46
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงบรรลุพุทธภูมิแล้ว พึงปวารณาซึ่ง ปวารณาน...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 412
เนื้อหา
ก็ข้อที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงบรรลุพุทธภูมิแล้ว พึงปวารณาซึ่ง ปวารณานั้น ไม่อัศจรรย์เลย แต่ที่อัศจรรย์ก็คือ พระโพธิสัตว์แม้เป็นไปอยู่ใน ปเทสญาณ ในภูมิแห่งพระโพธิสัตว์ ถูกฤๅษีทั้งหลายขอร้องอย่างนี้ว่า ข้าแต่ท่านโกณฑัญญะ ขอท่านจง ตอบปัญหาทั้งหลาย นี้คือธรรมในมนุษย์ ทั้งหลาย ภาระนี้ย่อมนำมาซึ่งความรู้อันใด ฤๅษีทั้งหลายผู้ทรงคุณธรรม ย่อมร้องขอซึ่ง ความรู้อันนั้น เที่ยวไปสู่ชมพูทวีปทั้งสิ้นถึง ๓ ครั้ง ก็ไม่ได้พบผู้ที่ตอบปัญหาได้ มีอายุ ๗ ปี โดยกำเนิด กำลังเล่นฝุ่นอยู่บนถนน อันพราหมณ์ผู้ประพฤติ สุจริตถามแล้ว ในกาลที่ท่านเป็นสรภังคดาบส และในสัมภวชาดกอย่างนี้ว่า ท่านผู้เจริญทั้งหลายได้โอกาสแล้ว ก็จงถามปัญหาอย่างใดอย่างหนึ่งที่ท่านคิดไว้ ด้วยใจ ก็ข้าพเจ้ารู้โลกนี้และโลกอื่น ด้วย ตนเองแล้ว ก็จะตอบปัญหานั้นแก่ท่าน ทั้งหลาย ได้ปวารณาซึ่งสัพพัญญุปวารณาอย่างนี้ว่า เอาเถิด ฉันจะบอกแก่ท่าน เหมือน อย่างผู้ฉลาดได้บอก ก็ถ้าเขาจะทำหรือไม่ได้ ทำก็ตาม พระราชานั้นแลทรงทราบสิ่งนั้น ได้ ดังนี้. เมื่อสัพพัญญุปวารณาอันพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงปวารณาแล้วแก่อาฬวก ยักษ์อย่างนี้แล้ว ลำดับนั้นแล อาฬวกยักษ์ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วย คาถาว่า กึสูธ วิตฺตํ ดังนี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน