เล่มที่ 46
นายธนิยะคนเลี้ยงโคได้กล่าวคาถาว่า เสาเป็นที่ผูกโคเราฝังไว้แล...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 46
เนื้อหา
นายธนิยะคนเลี้ยงโคได้กล่าวคาถาว่า เสาเป็นที่ผูกโคเราฝังไว้แล้ว ไม่ หวั่นไหว เชือกสำหรับผูกพิเศษประกอบ ด้วยปมและบ่วงเราทำไว้แล้ว สำเร็จด้วย หญ้ามุงกระต่ายเป็นของใหม่มีสันฐานดี สำหรับผูกโคทั้งหลาย แม้โคหนุ่ม ๆ ก็ไม่ อาจจะให้ขาดได้เลย แน่ะฝน หากว่าท่าน ปรารถนาก็เชิญตกลงมาเถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสพระคาถาตอบว่า เราจักไม่เข้าถึงการนอนในครรภ์อีก เหมือนโคตัดเชือกสำหรับผูกขาดแล้ว เหมือนช้างทำลายเถากระพังโหมได้แล้ว ฉะนั้น แน่ะฝน หากว่าท่านปรารถนาก็เชิญ ตกลงมาเถิด. ฝนได้ตกเต็มทั้งที่ลุ่ม ทั้งที่ดอน ใน ขณะนั้นเอง นายธนิยะคนเลี้ยงโค ได้ยิน เสียงฝนตกอยู่ ได้กราบทูลเนื้อความนี้ว่า เป็นลาภของข้าพระองค์ไม่น้อยหนอ ที่ข้า พระองค์ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าแต่ พระองค์ผู้มีจักษุ ข้าพระองค์ขอถึง พระองค์ ว่าเป็นสรณะ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นมหามุนี ขอพระองค์ทรงเป็นพระศาสดาของข้าพระ- องค์ ทั้งภริยาทั้งข้าพระองค์เป็นผู้เชื่อฟัง ประพฤติพรหมจรรย์ในพระสุคต ข้า- พระองค์เป็นผู้ถึงฝั่งแห่งชาติ และมรณะ จะเป็นผู้กระทำซึ่งที่สุดแห่งทุกข์ได้. มารผู้มีบาปได้กล่าวคาถาว่า คนย่อมเพลิดเพลินเพราะอุปธิทั้ง หลาย เปรียบเหมือนบุคคลผู้มีบุตร ย่อม เพลิดเพลินเพราะบุตร บุคคลมีโค ย่อม เพลิดเพลินเพราะโค ฉะนั้น คนผู้ไม่มีอุปธิ ย่อมไม่เพลิดเพลินเลย.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน