เล่มที่ 42
พระยามัจจุ ย่อมไม่เห็นบุคคลผู้พิจารณา เห็นอยู่ซึ่งโลก เหมือน...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 180
เนื้อหา
พระยามัจจุ ย่อมไม่เห็นบุคคลผู้พิจารณา เห็นอยู่ซึ่งโลก เหมือนบุคคลพึงเห็นฟองน้ำ (และ) เหมือนบุคคลพึงเห็นพยับแดด. ท่านทั้งหลายจงดูโลกนี้ อันตระการดุจราชรถ ที่พวกคนเขลาหมกอยู่ (แต่) พวกผู้รู้หาข้องอยู่ไม่. ๕. ผู้ใดประมาทในก่อน ภายหลังไม่ประมาท ผู้นั้นย่อมยังโลกนี้ให้สว่างได้ เหมือนดวงจันทร์พ้น จากหมอกฉะนั้น . บุคคลใดละบาปกรรมที่ตนทำไว้แล้วได้ด้วย ๑. วรรคนี้ มีอรรถกถา ๑๐ เรื่อง. กุศล บุคคลนั้นย่อมยังโลกนี้ให้สว่าง เหมือนดวง จันทร์พ้นแล้วจากหมอกฉะนั้น. สัตว์โลกนี้เป็นเหมือนคนบอด ในโลกนี้น้อย คนนักจะเห็นแจ้ง น้อยคนนักจะไปในสวรรค์ เหมือน นกหลุดเเล้วจากข่าย (มีน้อย) ฉะนั้น. หงส์ทั้งหลาย ย่อมไปในทางแห่งดวงอาทิตย์ ท่านผู้มีฤทธิ์ทั้งหลายย่อมไปในอากาศด้วยฤทธิ์ ธีรชน ชนะมารพร้อมทั้งพาหนะแล้ว ย่อมออกไปจากโลกได้. บาปอันชนผู้ก้าวล่วงธรรมอย่างเอกเสีย ผู้ มักพูดเท็จ ผู้มีปรโลกอันล่วงเลยเสียแล้ว ไม่พึงทำ ย่อมไม่มี. พวกคนตระหนี่ จะไปสู่เทวโลกไม่ได้เลย พวกชนพาลแล ย่อมไม่สรรเสริญทาน ส่วนนัก- ปราชญ์อนุโมทนาทานอยู่ เพราะเหตุนั้นนั่นแล นัก- ปราชญ์นั้นจึงเป็นผู้มีสุขในโลกหน้า. โสดาปัตติผลประเสริฐกว่าความเป็นเอกราช ในแผ่นดิน กว่าการไปสู่สวรรค์ และกว่าความเป็น ใหญ่ในโลกทั้งปวง.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน