เล่มที่ 38
จบโพชฌงคสูตรที่ ๒ อรรถกถาโพชฌงคสูตรที่ ๒ โพชณงคสูตรที่ ๒ มีเ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: พระสูตร ลำดับที่: 268
เนื้อหา
จบโพชฌงคสูตรที่ ๒ อรรถกถาโพชฌงคสูตรที่ ๒ โพชณงคสูตรที่ ๒ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้น. จบอรรถกถาโพชฌงคสูตรที่ ๒ ๓. มิจฉัตตสูตร ภิกษุอาศัยมิจฉัตตะ ๑๐ จึงพลาดจากสวรรค์และมรรคผล ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะอาศัยมิจฉัตตะ จึงมีการ พลาดจากสวรรค์และมรรคผล ไม่มีการบรรลุสวรรค์และมรรคผล เพราะ อาศัยมิจฉัตตะอย่างไร จึงมีการพลาดจากสวรรค์และมรรคผล ไม่มีการ บรรลุสวรรค์และมรรคผล ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้มีความเห็นผิด ย่อมมีความดำริผิด ผู้มีความดำริผิด ย่อมมีวาจาผิด ผู้มีวาจาผิด ย่อม มีการงานผิด ผู้มีการงานผิด ย่อมมีการเลี้ยงชีพผิด ผู้มีการเลี้ยงชีพผิด ย่อมมีความพยายามผิด ผู้มีความพยายามผิด ย่อมมีความระลึกผิด ผู้มี ความระลึกผิด ย่อมมีความตั้งใจผิด ผู้มีความตั้งใจผิด ย่อมมีความรู้ผิด ผู้มีความรู้ผิด ย่อมมีความหลุดพ้นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะอาศัย มิจฉัตตะอย่างนี้แล จึงมีการพลาดจากสวรรค์และมรรคผล ไม่มีการบรรลุ สวรรค์และมรรคผล จบมิจฉัตตสูตรที่ ๓ อรรถกถามิจฉัตตสูตรที่ ๓ มิจฉัตตสูตรที่ ๓ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า วิราธนา โหติ ความว่า พลาดจากสวรรค์และมรรค ย่อมมี. บทว่า โน อาราธนา ความว่า ความสำเร็จผลก็ไม่มี ความทำให้ บริบูรณ์ ก็ไม่มี. บทว่า ปโหติ แปลว่า ย่อมเป็นไป.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน