เล่มที่ 38
ส่วนที่ 119
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 119
เนื้อหา
อา. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็บุคคลผู้สมานสงฆ์ผู้แตกกัน แล้วให้พร้อมเพรียงกัน จะประสบผลอะไร พระเจ้าข้า. พระ: ดูก่อนอานนท์ บุคคลผู้ที่ทำสงฆ์ผู้แตกกันแล้วให้พร้อมเพรียง กันนั้น จะประสบบุญอันประเสริฐ. อา. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ บุญอันประเสริฐคืออะไร พระเจ้าข้า. พระ: ดูก่อนอานนท์ บุคคลผู้สมานสงฆ์ผู้แตกกันแล้วให้พร้อมเพรียง กันนั้นจะบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัปหนึ่ง. ความพร้อมเพรียงแห่งสงฆ์ เป็นเหตุให้เกิด ความสุข และบุคคลผู้อนุเคราะห์สงฆ์ผู้พร้อมเพรียง กันแล้ว ผู้ยินดีแล้วในความพร้อมเพรียงกัน ตั้งอยู่ ในธรรม ย่อมไม่พลาดจากธรรม เป็นแดนเกษม จากโยคะ ย่อมบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัปหนึ่ง เพราะสมานสงฆ์ให้พร้อมเพรียงกัน. จบอานันทสังฆสามัคคีสูตรที่ ๑๐ จบอุปาลิวรรคที่ ๔ อรรถกถาอานันทสังฆสามัคคีสูตรที่ ๑๐ อานันทสังฆสามัคคีสูตรที่ ๑๐ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า อนุคฺคโห ได้แก่ ความสงเคราะห์อนุเคราะห์ซึ่งกันและกัน. คำที่เหลือทุกแห่งมีความง่ายทั้งนั้น. จบอรรถกถาอานันทสังฆสามัคคีสูตรที่ ๑๐ จบอุปาลิวรรคที่ ๔ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ปฐมอุปาลิสูตร ๒. ทุติยอุปาลิสูตร ๓. อุพพาหสูตร ๔. อุปสัมปทาสูตร ๕. นิสสยสูตร ๖. สามเณรสูตร ๗. อุปาลิ- สังฆเภทสูตร ๘. อุปาลิสังฆสามัคคีสูตร ๙. อานันทสังฆเภทสูตร ๑๐. อานันทสังฆสามัคคีสูตร. อักโกสวรรคที่ ๕ ๑. วิวาทสูร๑ ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้สงฆ์วิวาทกัน ครั้งนั้นแล ท่านพระอุบาลีได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ถึงที่ประทับ ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้าง หนึ่ง ครั้นแล้วได้ทูลถามว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอแลเป็น เหตุเป็นปัจจัยเครื่องให้ความหมายมั่น การทะเลาะ กาแก่งแย่ง และ การวิวาทเกิดขึ้นในสงฆ์ ที่เป็นเหตุให้ภิกษุทั้งหลายอยู่ไม่สำราญ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน