เล่มที่ 31
ำส่อเสียด มีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากคำส่อเสียด มี...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 408
เนื้อหา
ว่าด้วยสัตว์ผู้เว้นคำส่อเสียดมีน้อย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจาก คำส่อเสียด มีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากคำส่อเสียด มีมากกว่า ฯลฯ จบเปสุญญสูตรที่ ๕ ว่าด้วยสัตว์ผู้เว้นจากคำหยาบมีน้อย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจาก คำหยาบมีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากคำหยาบมีมากกว่า ฯลฯ จบผรุสสูตรที่ ๖ ว่าด้วยสัตว์ผู้เว้นการเพ้อเจ้อมีน้อย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจาก คำเพ้อเจ้อ มีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากคำเพ้อเจ้อมีมากกว่า ฯลฯ จบสัมผัปปลาปสูตรที่ ๗ ว่าด้วยสัตว์ผู้เว้นการพรากพืชคามมีน้อย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจาก การพรากพืชคามและภูตคาม มีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการ พรากพืชคามและภูตคาม มีมากกว่า ฯลฯ จบพีชสูตรที่ ๘ ว่าด้วยสัตว์ผู้เว้นบริโภคในเวลาวิกาลมีน้อย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจาก การบริโภคอาหารในเวลาวิกาล มีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการ บริโภคอาหารในเวลาวิกาล มีมากกว่า ฯลฯ จบวิกาลโภชนสูตรที่ ๙ ว่าด้วยสัตว์ผู้เว้นเครื่องลูบไล้มีน้อย
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน