เล่มที่ 26
พระผู้มีพระ ภาคเจ้า ทรงหายไป ณ อาสนะที่ประทับนั่งแล้วในที่เช...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 145
เนื้อหา
พระผู้มีพระ ภาคเจ้า ทรงหายไป ณ อาสนะที่ประทับนั่งแล้วในที่เช่นนี้นั่นเอง พึง ทราบว่า "เสด็จเข้าสู่พระวิหารด้วยคติแห่งจิต (ด้วยอำนาจจิต)" ก็ถ้า พึงเสด็จไปด้วยคติแห่งกายไซร้ บริษัททั้งปวงก็พึงแวดล้อมพระผู้มีพระ ภาคเจ้าไป. บริษัทนั้น ได้แยกย้ายกันไปเสียวาระหนึ่ง (ทำนองพัก การประชุม) แล้วคงจะกลับมาประชุมใหม่อีก แต่ยังมิทันเรียบร้อย ฉะนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงเสด็จเข้าสู่พระวิหารไปด้วยคติแห่งจิต (ด้วยอำนาจจิต ) นั่นเอง โดยไม่ปรากฏพระองค์. ครั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า เสด็จเข้าไปแล้วอย่างนี้ ท่านพระสารีบุตร ประสงค์จะบันลือสีหนาทที่อนุรูปต่อพระประสงค์ของ พระผู้มีพระภาคเจ้า ทีเดียว เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จหลีกไปแล้วไม่นาน จึงได้เรียก พวกภิกษุในที่ประชุมนั้นมา. ข้อว่า " ปุพฺเพ อปฺปฏิสํวิทิตํ ไม่เคยรู้ มาก่อน" ได้แก่ปัญหาอันข้าพเจ้าไม่ทราบ คือไม่รู้มาก่อนว่า พระผู้มี- พระภาคเจ้า จักตรัสถามปัญหาชื่อนี้. คำว่า " ปมํ ปญฺหํ ปัญหาข้อแรก" ได้แก่ปัญหาข้อแรกนี้ คือ ดูก่อนสารีบุตร ถ้าเขาถามเธออย่างนี้ว่า ท่านสารีบุตร ท่านรู้เห็นอย่างไร จึงพยากรณ์พระอรหัตผลว่า ข้าพเจ้า รู้ชัดว่า ชาติคือความเกิดสิ้นแล้ว. บทว่า " ทนฺธายิตตฺตํ ทูลตอบล่าช้า" ได้แก่ความล่าช้า คือความไม่รวดเร็ว ได้มีเพื่อที่จะได้รู้พระประสงค์ของ พระศาสดา. ข้อว่า " ปมํ ปญฺหํ อนุโมทิ พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรง อนุโมทนาปัญหาข้อที่ ๑ แล้ว" อธิบายว่า พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะ ทรงถามปัญหาข้อที่ ๒ นี้ว่า ท่านพระสารีบุตร ก็ชาติมีอะไรเป็นเหตุ ได้ทรงอนุโมทนาปัญหาข้อที่ ๑ ที่พระสารีบุตรเถระแก้แล้วอย่างนี้ว่า ชาติมีปัจจัยเป็นต้นเหตุ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน