เล่มที่ 23
จบอรรถกถาเทวทูตสูตร ที่ ๑๐ จบวรรค ที่ ๓
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: พระสูตร ลำดับที่: 183
เนื้อหา
จบอรรถกถาเทวทูตสูตร ที่ ๑๐ จบวรรค ที่ ๓. ๑. จูฬสุญญตสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๒. มหาสุญญตสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๓. อัจฉริยัพภูตธรรมสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๔. พักกุลัตเถรัจฉริยัพภูตสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๕. ทันตภูมิสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๖. ภูมิชสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๗. อนุรุทธสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๘. อุปักกิเลสสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๙. พาลบัณฑิตสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๑๐. เทวทูตสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระวิหารเชตวัน อาราม ของอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี. สมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย. ภิกษุเหล่านั้น ทูลรับพระดำตรัส แล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอุเทศ และวิภังค์ของบุคคลผู้มีราตรีหนึ่งเจริญแก่เธอทั้งหลาย พวกเธอจงพึงอุเทศและ วิภังค์นั้น จงใส่ใจให้ดีเราจักกล่าวต่อไป. ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระ- ภาคเจ้าว่า ชอบแล้ว พระพุทธเจ้าข้า. พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงได้ตรัสดังนี้ว่า บุคคลไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงแล้ว ไม่ควรมุ่งหวังสิ่งที่ยังไม่มาถึง สิ่งใดล่วง ไปแล้ว สิ่งนั้นก็เป็นอันละไปแล้ว และ สิ่งที่ยังไม่มาถึงก็เป็นอันยังไม่ถึง ก็บุคคล ใดเห็นแจ้งธรรมปัจจุบันไม่ง่อนแง่น ไม่ คลอนแคลนในธรรมนั้น ๆ ได้ บุคคลนั้น พึงเจริญธรรมนั้นเนือง ๆ ให้ปรุโปร่งเถิด พึงทำความเพียรเสียในวันนี้แหละ ใคร เล่าจะรู้ความตายในวันพรุ่ง เพราะว่าความ ผัดเพี้ยนกับมัจจุราชผู้มีเสนาใหญ่นั้น ย่อม ไม่มีแก่เราทั้งหลาย พระมุนีผู้สงบย่อม เรียกบุคคลผู้มีปกติอยู่อย่างนี้ มีความ เพียรไม่เกียจคร้านทั้งกลางวันและกลาง คืน นั้นแลว่า ผู้มีราตรีหนึ่งเจริญ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน