เล่มที่ 21
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนองคุลิมาล เราวางอาชญาใน สรรพ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 129
เนื้อหา
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนองคุลิมาล เราวางอาชญาใน สรรพสัตว์ได้แล้ว จึงชื่อว่าหยุดแล้วใน กาลทุกเมื่อ ส่วนท่านไม่สำรวมในสัตว์ ทั้งหลาย เพราะฉะนั้น เราจึงชื่อว่าหยุด แล้ว ท่านยังไม่หยุด. องคุลิมาลโจรทูลว่า ดูก่อนสมณะ ท่านอันเทวดามนุษย์ บูชาแล้ว แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่มาถึง ป่าใหญ่เพื่อจะสงเคราะห์ข้าพเจ้าสิ้นกาล- นานหนอ ข้าพเจ้านั้นจักประพฤติละบาป เพราะพึงคาถาอันประกอบด้วยธรรมของ ท่าน องคุลิมาลโจรกล่าวดังนี้แล้ว ได้ทิ้ง ดาบและอาวุธลงในเหวลึกมีหน้าผาชัน องคุลิมาลโจรได้ถวายบังคมพระบาททั้งสอง ของพระสุคต แล้วได้ทูลขอบรรพชากะ พระสุคต ณ ที่นั้นเอง. ก็แลพระพุทธเจ้า ผู้ทรงประกอบด้วยพระกรุณา ทรงแสวง- หาคุณอันยิ่งใหญ่ เป็นศาสดาของโลกกับ ทั้งเทวโลก ได้ตรัสกะองคุลิมาลโจรใน เวลานั้นว่า ท่านจงเป็นภิกษุมาเถิด อันนี้ แหละเป็นภิกษุภาวะขององคุลิมาลโจรนั้น ดังนี้. ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้ามีพระองคุลิมาลเป็นปัจฉาสมณะ เสด็จ จาริกไปทางพระนครสาวัตถี เสด็จจาริกไปโดยลำดับ เสด็จถึงพระนครสาวัตถี แล้ว. เสด็จเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ยินว่า ณ ที่นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระ- เชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี. ้ก็สมัยนั้น หมู่มหาชนประชุมกันอยู่ที่ประทูพระราชวังของพระเจ้าปเสนทิโกศล ส่งเสียง อื้ออึงว่า ข้าแต่สมมติเทพ ในแว่นแคว้นของพระองค์ มีโจรชื่อว่าองคุลิมาล เป็นคนหยาบช้า มีฝ่ามือเปื้อนเลือด ปักใจในการฆ่าดี ไม่มีความกรุณาใน สัตว์ทั้งหลาย องคุลิมาลโจรนั้น กระทำบ้านไม่ให้เป็นบ้านบ้าง กระทำนิคม ไม่ให้เป็นนิคมบ้าง กระทำชนบทไม่ให้เป็นชนบทบ้าง เขาเข่นฆ่าพวกมนุษย์ แล้วเอานิ้วมือร้อยเป็นพวงทรงไว้ ขอพระองค์จงกำจัดมันเสียเถิด.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน