เล่มที่ 10
ข้าพเจ้าเมื่ออยู่ที่ปราสาท อันห้อม- ล้อมด้วยกำแพงทองสะพรั่งด...
หมวดหมู่: พระวินัยปิฎก ประเภทเนื้อหา: บทความ ลำดับที่: 754
เนื้อหา
ข้าพเจ้าเมื่ออยู่ที่ปราสาท อันห้อม- ล้อมด้วยกำแพงทองสะพรั่งด้วยต้นไม้มี ร่มเงาอันเย็น มีสระน้ำพร้อมมูล เป็นที่ รื่นรมย์ใจ ซึ่งอุบายสกผู้ปรากฏนามว่า มหานิคมสามี ผู้เกิดในสกุลสูงเลื่อมใสใน พระรัตนตรัย ด้วยศรัทธาไม่อากูล บำรุง พระสงฆ์ทุกเมื่อได้สร้างไว้ใกล้เรือนเป็นที่ บำเพ็ญเพียรอันสูงลิ่ว ซึงภิกษุสงฆ์ผู้มีจาริต- สีลอันสะอาดอาศัยอยู่ ที่ตั้งอยู่ทางด้านใต้ แห่งมหาวิหาร อันประดับด้วยต้นมหาโพธิ ของพระศาสดา ซึ่งประดิษฐานอยู่บนภูมิภาค ในอุทยานมีนามว่ามหาเมฆวัน (ข้าพเจ้า) ได้ฟังอรรถกถาซึ่งพระเถระในเกาะสีหล ได้ รจนาไว้ทั้ง ๓ คัมภีร์ เหล่านี้คือ มหา- อรรถกถา มหาปัจจรี และกุรุนที ใน สำนักพระเถระผู้ปรากฏโดยนามว่า "พุทธ มิตต์" ซึ่งเป็นนักปราชญ์ รู้ทั่วถึงพระวินัย มีชื่อเสียง มาคำนึงพระพุทธสิริเถระผู้มี ศีลและอาจาระอันสะอาด จึงได้เริ่มรจนา อรรถกถาวินัยอันใด ซึ่งให้สำเร็จประโยชน์ อรรถกถาวินัยนี้ ข้าพเจ้าได้เริ่มรจนา ใน ปีที่ ๒๐ ถ้วน ซึ่งเป็นปีที่เกษมมีชัย ของ พระเจ้าสิริบาล ผู้เป็นที่อาศัยอยู่แห่งสิริ มี พระยศ ทรงปกครองลังกาทวีปทั้งสิ้น ให้ ปราศจากเสี้ยนหนาม สำเร็จเรียบร้อยเมื่อ ย่างเข้าปีที่ ๒๑ อรรถกถาวินัยนี้ เข้าถึงความสำเร็จ ได้ ในโลกซึ่งคับคั่งด้วยอุปัทวะ โดยกาล เพียงปีเดียว โดยปราศจากอุปัทวะฉันใด, ความริเริ่มทั้งปวง ที่อิงอาศัยธรรม ห่าง อุปัทวะของสัตว์โลกทั้งมวล จงพลันสำเร็จ ฉันนั้นเถิด.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน