เล่มที่ 10
สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีรับ หญิงโจรให้บวช เกิดแต่วาจากับจิต มิ
หมวดหมู่: พระวินัยปิฎก ประเภทเนื้อหา: กฎระเบียบ ลำดับที่: 249
เนื้อหา
สิกขาบทว่าด้วยบอกอุต- ริมนุสธรรมที่มีจริง เกิดแต่กายมิใช่เกิดแต่ วาจา มิใช่เกิดแต่จิต เกิดแต่วาจา มิใช่เกิด แต่กาย และมิใช่เกิดแต่จิต เกิดแต่กายกับ วาจา มิใช่เกิดแต่จิต ชื่อว่าภูตาโรจนสมุฏ- ฐาน ย่อมเกิดแต่สมุฏฐาน ๓. สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีรับ หญิงโจรให้บวช เกิดแต่วาจากับจิต มิใช่ เกิดแต่กาย และเกิดโดยทวารทั้ง ๓ โจรี- วุฏฐาปนสมุฏฐานนี้ พระพุทธเจ้าผู้ธรรม ราชาทรงตั้งไว้ว่า มีสมุฏฐาน ๒ ไม่ซ้ำกัน. สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีบวช สตรีที่มารดาบิดา หรือสามีมิได้อนุญาต เกิด แต่กายวาจามิใช่เกิดแต่กาย และมิใช่เกิดแต่ จิต เกิดแต่กายกับวาจามิใช่เถิดแต่จิต เกิด แต่วาจากับจิต มิใช่เกิดแต่กาย เกิดแต่กาย วาจาจิต ๓ สถานจึงมีสมุฏฐาน ๔ ไม่ซ้ำกัน. ก็สมุฏฐาน ๑๓ ทรงแสดง ไว้ดีแล้วโดยย่อ ๆ เป็นเหตุทำความไม่หลง อนุโลมแก่ธรรมที่เป็นแบบ วิญญูชนเมื่อทรง จำสมุฏฐานนี้ไว้ได้ ย่อมไม่หลงในสมุฏฐาน แล. ก็แลวินิจฉัยในสมุฏฐานกถา อันเป็นอันดับแห่งโสฬสมหาวารนั้น พึงทราบดังนี้:- คาถาว่า อนตฺตา อิติ นิจฺฉยา มีความว่า บัญญัติคือนิพพาน ท่านวินิจฉัยว่า เป็นอนัตตา. (เมื่อดวงจันทร์ คือ พระพุทธเจ้ายังไม่เกิดขึ้น เมื่อดวงอาทิตย์ คือ พระพุทธเจ้ายังไม่อุทัยขึ้นมา).
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน