เล่มที่ 7
เรื่องใด สงฆ์วินิจฉัยเรื่องนั้น สาวเข้าไปถึง มูลเหตุจากมูลเห...
หมวดหมู่: พระวินัยปิฎก ประเภทเนื้อหา: บทความ ลำดับที่: 483
เนื้อหา
๒. อุบาลี สังฆสามัคคี ได้ทั้งอรรถได้ทั้งพยัญชนะเป็นไฉนเล่า ? ความบาดหมาง ความทะเลาะ ความแก่งแย่ง ความวิวาทแห่งสงฆ์ ความแตกแห่งสงฆ์ ความร้าวรานแห่งสงฆ์ การถือต่างกันแห่งสงฆ์ การทำ ต่างกันแห่งสงฆ์ ย่อมมีเพราะเรื่องใด สงฆ์วินิจฉัยเรื่องนั้น สาวเข้าไปถึง มูลเหตุจากมูลเหตุ แล้วทำสังฆสามัคคี นี้เรียกว่า สังฆสามัคคีที่ได้ทั้งอรรถ ได้ทั้งพยัญชนะ อุบาลี สังฆสามัคคี ๒ อย่างนี้แล. ลำดับนั้น ท่านพระอุบาลีลุกจากอาสน์ ห่มผ้าอุตราสงค์เฉวียงบ่า ประนมมือไปทางพระผู้มีพระภาคเจ้า แล้วกราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วย คาถา ว่าดังนี้:- อุ. เมื่อกิจของสงฆ์ การ ปรึกษาวินัย การตีความวินัย และการวินิจฉัย ความแต่งวินัยเกิดขึ้นแล้ว ภิกษุในธรรมวินัย นี้ เป็นคนชนิดไร จึงมีอุปการะมาก เป็น คนชนิดไร จึงควรยกย่อง ในพระธรรม- วินัยนี้. พระ: เบื้องต้น ภิกษุไม่ถูกตำหนิโดย ศีล หมั่นตรวจมรรยาท และสำรวม อันทรีย์เรียบร้อย ศัตรูเตียนไม่ได้โดยธรรม เพราะเธอไม่มีความผิดที่ฝ่ายศัตรูจะพึงล่าว ถึงเธอ ผู้เช่นนั้น ตั้งอยู่ในศีลวิสุทธิ์ เป็นผู้ แกล้วกล้า พูดจาฉาดฉาน เข้าที่ประชุมไม่ สะดุ้ง ไม่ประหม่า กล่าวล้อคำมีเหตุ ไม่ ไห้เสียความ ถึงถูกถามปัญหาในที่ประชุม ก็เช่นนั้นเหมือนกัน ย่อมไม่นิ่งอั้น ไม่เก้อ เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญ กล่าวถ้อยคำถูกกาล เหมาะแก่การพยากรณ์ ย่อมยังหมู่วิญญูชน ให้พอใจ มีความเคารพในภิกษุทั้งหลาย ที่ แก่พรรษากว่า เป็นผู้แกล้วกล้าในอาจริย- วาทของตน สามารถเพื่อจะวิจารณ์ ชำนาญ ในถ้อยคำที่จะพึงกล่าว ฉลาดจับข้อพิรุธของ ฝ่ายศัตรู เป็นเหตุให้ฝ่ายศัตรูถึงความถูก
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน