เล่มที่ 2
พระอุบาลีเถระ ครั้นแสดงประเภทของอาบัติโดยประการต่าง ๆ อย่าง ...
หมวดหมู่: พระวินัยปิฎก ประเภทเนื้อหา: บทความ ลำดับที่: 702
เนื้อหา
พระอุบาลีเถระ ครั้นแสดงประเภทของอาบัติโดยประการต่าง ๆ อย่าง นั้นแล้ว บัดนี้ เมื่อจะแสดงอนาบัติ จึงกล่าวคำว่า อนาปตฺติ อสญฺจิจฺจ เป็นอาทิ. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อสญฺจิจฺจ ได้แก่ ไม่ได้คิดว่า เราจัก ฆ่าผู้นี้ ด้วยความพยายามนี้. จริงอยู่ เมื่อผู้อื่นแม้ตายไปด้วยความพยายามที่ ตนไม่ได้คิดทำอย่างนั้น ไม่เป็นอาบัติ. ประหนึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า ดูก่อนภิกษุ ! ไม่เป็นอาบัติเพราะไม่แกล้ง. บทว่า อชานนฺตสฺส ได้แก่ ไม่รู้ว่า ผู้นี้จักตายด้วยความพยายามนี้. เมื่อผู้อื่นแม้ตายไปด้วยความพยายาม ไม่เป็นอาบัติ. ดังพระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสไว้ไนเรื่องบิณฑบาตเจือด้วยยาพิษว่า ดูก่อนภิกษุ ! ไม่ต้องอาบัติแก่ เธอผู้ไม่รู้. ไม่ได้สดับธรรม สัตว์เหล่านั้นจึงเสื่อม ผู้ที่รู้ธรรมจักมีอยู่. ครั้นสหัมบดีพรหม กล่าวดังนี้แล้ว จึงกล่าวคาถาประพันธ์ต่อไปดังนี้ว่า แต่ก่อนในแคว้นมคธ ได้ปรากฏมี ธรรมที่ไม่บริสุทธิ์ ซึ่งชนพวกที่มีมลทิน คิดกันไว้ ขอพระองค์โปรดทรงเปิดประตู อมฤตนครเถิด ขอสัตว์ทั้งหลาย จงสดับ ธรรมที่พระองค์ผู้ทรงหมดมลทินตรัสรู้ ชนผู้อยู่บนยอดเขาศิลาพึงเห็นประชุมชน ได้โดยรอบ ฉันใด ข้าแต่พระองค์ผู้มี พระปรีชา มีพระเนตรคือปัญญาโดยรอบ ขอพระองค์ผู้ปราศจากโศก โปรดเสด็จ ขึ้นปราสาทที่สำเร็จด้วยธรรม ซึ่งมีอุปมา ฉันนั้น ทรงตรวจดูประชุมชนผู้ระงมด้วย โศก ถูกชาติชราครอบงำ ข้าแต่พระองค์ ผู้ทรงความเพียร ทรงพิชิตสงคราม ผู้นำ หมู่สัตว์ ผู้หากิเลสมิได้ โปรดเสด็จลุกขึ้น จาริกโปรดสัตว์ในโลก ขอพระผู้มีพระ- ภาคเจ้าโปรดทรงแสดงธรรมเถิด ผู้รู้ทั่วถึง จักมีอยู่.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน