เล่มที่ 2
ที่ชื่อว่า อุปจารบ้าน กำหนดเอาที่ ซึ่งบุรุษขนาดกลาง ผู้ยืนอย...
หมวดหมู่: พระวินัยปิฎก ประเภทเนื้อหา: บทความ ลำดับที่: 19
เนื้อหา
ที่ชื่อว่า อุปจารบ้าน กำหนดเอาที่ ซึ่งบุรุษขนาดกลาง ผู้ยืนอยู่ ณ เสาเขื่อนแห่งบ้านที่ล้อม โยนก้อนดินไปตก หรือกำหนดเอาที่ซึ่งบุรุษขนาด กลาง ผู้ยืนอยู่ ณ อุปจารเรือนแห่งบ้านที่ไม่ได้ล้อม โยนก้อนดินไปตก. ที่ชื่อว่า ป่า มีอธิบายว่าสถานที่ที่เว้นบ้านและอุปจารบ้าน นอกนั้น ชื่อว่า ป่า. ที่ชื่อว่า ทรัพย์อันเจ้าของไม่ได้ให้ มีอธิบายว่า ทรัพย์ใดอันเจ้า ของไม่ได้ให้ ไม่ได้ละวาง ยังรักษาปกครองอยู่ ยังถือกรรมสิทธิ์อยู่ว่าเป็น ของเรา ยังมีผู้อื่นหวงแหน ทรัพย์นั้นชื่อว่า ทรัพย์อันเจ้าของไม่ได้ให้. บทว่า ด้วยส่วนแห่งความเป็นขโมย ได้แก่ มีจิตคิดขโมย คือ มีจิตคิดลัก. บทว่า ถือเอา คือ ยึดเอา เอาไป เอาลง ยังอริยาบทให้ กำเริบ ให้เคลื่อนจากฐาน ให้ล่วงเลยเขตหมาย. หิงห้อยทั้งหลายย่อมแสดงออกซึ่ง แสงในราตรีข้างแรม ก็นั้นเป็นนิสัยของ หิงห้อยเหล่านั้น ในเวลาใด พระอาทิตย์ ที่ถึงพร้อมด้วยรัศมีขึ้นอยู่ ในเวลานั้น แสงของหมู่หิงห้อยทั้งหลายก็หายไปฉันใด แม้เดียรถีย์ทั้งหลายในโลกนี้ ส่วนมาก เป็นเช่นกับหิงห้อยฉันนั้น ย่อมแสดงคุณ ตนในโลกที่เปรียบเหมือนข้างแรม แต่ใน เวลาใด พระพุทธเจ้ามีรัศมีหาที่เปรียบ มิได้ อุบัติขึ้นในโลก ในเวลานั้น เดียรถีย์ ทั้งหลายก็หมดรัศมี ดุจหิงห้อยทั้งหลาย ในพระอาทิตย์ ฉะนั้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน