วัดท้ายสำเภา
วัดท้ายสำเภา ตั้งอยู่เลขที่ 136 บ้านท้ายสำเภา ถนนนคร - ทุ่งสง หมู่ที่ 9 ตำบลท้ายสำเภา อำเภอพระพรหม จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 27 ไร่ 56 ตารางวา ส.ค.1 เลขที่ 264 อาณาเขต
ทิศเหนือและทิศใต้จดที่ดินเอกชนและลำห้วย ทิศตะวันออกจดห้วยน้ำ ทิศตะวันตกจดทางหลวงแผ่นดินสายนครศรีฯ - ร่อนพิบูลย์ อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 6.50 เมตร ยาว 15.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย ชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 4 หลัง นอกจากนี้มี ฌาปนสถาน หอระฆัง โรงครัว กฎเจ้าสาวอาวาส และเรือนรับรอง ปูชนียะวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 51 นิ้ว สูง 55 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 42 นิ้ว สูง 53 นิ้ว พระพุทธรูปทรงเครื่องใหญ่ ศิลปะสมัยอยุธยา ปางอุ้มบาตร 1 องค์ วัดท้ายสำเภา ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2435 สันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ภายในวัด มีพระพุทธรูปโบราณ ไม่ปรากฏหลักฐานนามผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2494 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 10 เมตร ยาว 17 เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ 1 พระชื้น วิริโย พ.ศ. 2482 - 2505 รูปที่ 2 พระครูพิทักษ์ธรรมวิจิตร พ.ศ. 2505- 2545 รูปที่ 3 พระครูปลัดนิคม นิพุภโย พ.ศ. 2545 - ปัจจุบัน การศึกษา มีโรงเรียนพระปริบัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2482 วัดท่ายาง คณะสงฆ์มหานิกาย
ตั้งอยู่หมู่ที่