วัดหัวเตย
วัดหัวเตย ตั้งอยู่บ้านหัวเตย หมู่ที่ 2 ตำบลหัวเตย อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัด คณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 61 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 12268 อาณาเขต ทิศเหนือจดคลองหัวเตย ทิศใต้จดที่ดินเอกชน ทิศตะวันออกจดคูน้ำสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตกจด ที่ดินเอกชน อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 13.75 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย ชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และตึก 4 หลัง วิหาร กว้าง 3 เมตร ยาว 5 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้มี ฌาปนสถาน หอระฆัง โรงครัว และเรือนเก็บพัสดุ ปูชนียะวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 75 นิ้ว สูง 90 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 40 นิ้ว สูง 52 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 ปูชนียะวัตถุอื่น ๆ คือ พระประธานในศาลาสวดศพ ปางมารวิชัย 1 องค์
วัดหัวเตย ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2340 วัดนี้สร้างเมื่อใด ใครเป็นคนสร้าง และใครเป็นผู้บริจาคที่ดินไม่สามารถหาหลักฐานได้ ส่วนการตั้งชื่อวัดตั้งตามชื่อของหมู่บ้าน คือ บ้านหัวเตย เพราะสองฝั่งคลองหัวเตยมีต้นไม้ชิด หนึ่งเรียกว่าต้นเตย วัดนี้เดิมเมื่อ 70 - 80 ปี คนที่อยู่ห่างไกลมักเรียกว่านี้ว่า "วัดโตนดชุม" เพราะมีต้นโตนด (ต้นตาล) ทั้งในและนอกบริเวณวัดประมาณ 200 ต้นเศษ ปัจจุบันถูกโค่นทำลายหมดแล้ว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2371 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 14.50 เมตร ยาว 19 เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ 1 พระอธิการดำ พ.ศ. 2340 - 2365 รูปที่ 2 พระอธิการชม พ.ศ. 2365 - 2381 รูปที่ 3 พระอธิการลอย พ.ศ. 2381 - 2399 รูปที่ 4 พระอธิการจันทร์ พ.ศ. 2399 - 2459 รูปที่ 5 พระอธิการเจียม พ.ศ. 2459 - 2487 รูปที่ 6 พระอธิการซิต อภโย พ.ศ. 2487 - 2500 รูปที่ 7 พระครูเพิ่ม จิตธมฺโม พ.ศ. 2500 - 2536 รูปที่ 8 พระสว่าง ปิยสีโล พ.ศ. 2535 - 2537 รูปที่ 9 พระมหาเรืองเดช ธิานธมฺโม พ.ศ. 2537 - 2546 รูปที่ 10 พระประสิทธิ์ โอภาโส (รักษาการ) พ.ศ. 2546 - ปัจจุบัน