วัดเพรียง
วัดเพรียง ตั้งอยู่เลขที่ 37 บ้านเพรียง ถนนเจ้าสำราญ หมู่ที่ 4 ตำบลโพไร่หวาน อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 64 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจด ทางหลวงแผ่นดิน ทิศใต้จดสถาบันราชภัฏ ทิศตะวันออกจดที่ดินเอกชน ทิศตะวันตกจดถนนหาดเจ้าสำราญ มีที่ดินสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 29 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 12270 อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 6.30 เมตร ยาว 12.80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 เป็นอาคารทรงไทย ศาลา การเปรียญ กว้าง 15.35 เมตร ยาว 32.10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 19.50 เมตร ยาว 31.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารไม้ทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 18 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2441 เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้มี หอกลอง หอระฆัง เตาเผาศพ กำแพงแก้วรอบอุโบสถ ซุ้มประตู ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ เป็นปูนปั้น ขนาดหน้าตักกว้าง 2.30 เมตร พระพุทธรูปนาคปรก 1 องค์ พระพุทธรูปอื่น ๆ อีก 4 องค์ ในเสมาหินทราย แดง สมัยอยุธยา ธรรมาสน์ รูปปั้นหลวงพ่อปลั่ง วัดเพรียง ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2450 เดิมตั้งเป็นสำนักสงฆ์ โดยพระเหล็ก และพระเทพ เป็นผู้ริเริ่มการ ก่อสร้างหน้าอุโบสถมีสระน้ำใหญ่ ซึ่งชาวบ้านใช้สำหรับอุปโภคบริโภค มีตำนานเล่าลือส่งต่อกันมาหลายเรื่อง เกี่ยวกับสระน้ำแห่งนี้ กับหลวงพ่อปลั่ง เจ้าอาวาสซึ่งเป็นที่เคารพศรัทธาเลื่อมใส ของชาวบ้าน ทั้งยังเป็นผู้ปรับ ปรุงและพัฒนาวัดเพรียง จนเป็นวัดมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ 1 พระอธิการเหล็ก พ.ศ. 2348 รูปที่ 2 พระอธิการเทพ พ.ศ. 2395 - 2417 รูปที่ 3 พระอธิการพวง พ.ศ. 2417 - 2433 รูปที่ 4 พระอธิการปลั่ง พ.ศ. 2433-2477
รูปที่ 5 542 ประวัติวัดจังหวัดเพชรบุรี พระอธิการประสงค์ พ.ศ. 2477 - 2479 รูปที่ 6 พระครูปั่น วัฒนโน พ.ศ. 2479 - 2522 รูปที่ 7 พระครูสถิต พานสุนทร พ.ศ. 2523 - ปัจจุบัน การศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2423