วัดกลางคูเวียง
วัดกลางคูเวียง ตั้งอยู่เลขที่ 30 หมู่ที่ 1 ตำบลสัมปทวน อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 12 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดคลอง สาธารณประโยชน์ ทิศใต้จดทางสาธารณประโยชน์และแม่น้ำนครชัยศรี ทิศตะวันออกจดคลองสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตกจดทางสาธารณประโยชน์ มีธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 58 ไร่ 2 งาน 36 ตารางวา อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 5 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 เป็นอาคาร คอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็น
อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 5 เมตร ยาว 9 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลังเป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 4 หลัง และตึก 2 หลัง วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 8 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 21 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วย คอนกรีตเสริมเหล็ก
นอกจากนี้มีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ คือ หอระมัง 1 หลัง วิหารพระสังกัจจายนะ 1 หลัง ศาลาท่าน้ำ 1 หลัง ปูชนียะ มีพระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ 1 องค์ เนื้อโลหะ เจดีย์ 1 องค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522
วัดกลางคูเวียง ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2370 ชาวบ้านเรียก วัดกลางลาว ตามตำนานกล่าวว่า ผู้สร้างวัด คือพระชายาของเจ้าเมืองซ้าย นามว่า หม่อมเจ้าโสภี ได้ควบคุมไพร่หลวง มาทำการก่อสร้างวัดกลางคูเวียงที่บ้าน สัมปทวน เมื่อพระเจ้าเมืองซ้ายได้สร้างวัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ได้อาราธนาพระครูบุญซูโต มาดำรงตำแหน่ง เจ้าอาวาส ต่อมาวัดได้ร้างลงไม่มีพระสงฆ์อาศัย จนกระทั่งพระอาจารย์น้อยได้มาบูรณะปฏิสังขรณ์วัดให้ถาวร สืบมาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2482 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ 1 พระน้อย รูปที่ 2 พระมี รูปที่ 3 พระโถง รูปที่ 4 พระอ่อน รูปที่ 5 พระอ่อนตา รูปที่ 6 พระเทียน รูปที่ 7 พระจัน รูปที่ 8 พระครูโสภณสาธุการ (ชื่น) พ.ศ. 2472 - 2515 รูปที่ 9 พระครูโสภณสาธุการ (เชิญ) พ.ศ. 2515 - ปัจจุบัน การศึกษา มีศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2540