วัดไทรย์
วัดไทรย์ ตั้งอยู่เลขที่ ๒๕๘ บ้านวัดไทรย์ ถนนขุนแผน หมู่ที่ ๕ ตำบลท่าพีเลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๑๖ ไร่ ๑ งาน ๔๑ ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๕๗๕๒, ๕๑, และ ๑๖๕ อาณาเขต ทิศเหนือ จดที่ดินเอกชน ทิศใต้ จดทางหลวง และที่ดินเอกชน ทิศตะวันออก จดถนนสาย บางปลาม้า ทิศตะวันตก จดแม่น้ำสุพรรณบุรี อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง ๗.๘๐ เมตร ยาว ๒๓ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๓ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีจิตรกรรม ฝาผนัง ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๕ เมตร ยาว ๓๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐ เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง ๙ เมตร ยาว ๑๓ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๙ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๕ หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร กว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๗ เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๓๓๐ นอกจากนี้มี อาคารกาญจนาภิเษก ๑ หลังเป็นที่ทำการชุมชนย่อย ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ และมีเจดีย์ ๑ องค์
๒๒๘
วัดไทรย์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๐๐ มีประวัติคือ เมื่อคราวที่กองทัพไทยได้ปราบกบฏของเจ้าอนุวงศ์ โดยตีเมืองเวียงจันทน์จนแตก และได้กวาดต้อนผู้คนชาวนครเวียงจันทน์กลับมาเมืองไทยด้วย ได้เข้ามาอยู่ที่บ้านโคกหม้อ และได้มีการสร้างวัดขึ้นในชุมชนนี้ ๒ แห่ง คือวัดไทรย์ และ วัดชายทุ่ง ซึ่งอยู่ไม่ไกลกัน สันนิษฐานว่า อายุการสร้างวัด จะประมาณ ๑๓๐-๑๔๐ ปี ส่วนชื่อวัดน่าจะนำมาจากชื่อวัดที่มีอยู่ในนครเวียงจันทน์อันเป็นเมืองเดิม พื้นที่ตั้งของวัดไทรย์ แต่เดิมไม่มีทางลงแม่น้ำ เนื่องจากมีที่ของเอกชนปิดกั้นอยู่ ทำให้ไม่สะดวกในการสัญจร รวมทั้ง พระภิกษุและชาวบ้านจำเป็นต้องใช้น้ำอุปโภคบริโภค ด้วยเหตุนี้ชาวบ้านจึงได้บริจาคเงินซื้อที่ดิน ติดแม่น้ำถวายวัด วัดไทรย์ได้พัฒนามาจนถึงสมัยพระอธิการพิชัย ธมุมปาโล เป็นเจ้าอาวาส รูปปัจจุบัน ท่านได้บูรณะปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญ และอุโบสถ อายุกว่า ๑๓๐-๑๔๐ ปี ศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลายให้คงสภาพเป็นมรดกทางศาสนาสืบไป และได้สร้างหอฉัน กำแพงแก้วรอบอุโบสถหลังใหม่และในปัจจุบันก็ยังมีการพัฒนาวัดอย่างต่อเนื่อง ได้รับพระราชทาน วิสงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. ๒๕๔ เบตวิสงคามสีมา กว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร การบริหาร และการปกครองมีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือรูปที่ ๑ พระหล่ม รูปที่ ๒ พระสุข รูปที่ ๓ พระคำศรี บารมีชัย รูปที่ ๔ พระพุก มาลาวงษ์ รูปที่ ๖ พระทิ้ง ศรีเจริญ รูปที่ พระกั๊ก รูปที่ ๘ พระเผื่อน กนุตสีโล พ.ศ. ๒๕๐๐-๒๕๑๔ รูปที่ ๔ พระชั้น สิริวทุมโน พ.ศ. ๒๕๒๐-๒๕๒๖ รูปที่ ๑๐ พระพิชัย ธมุมปาโล พ.ศ. ๒๕๒๗-ปัจจุบัน