วัดนางพิมพ์
วัดนางพิมพ์ ตั้งอยู่เลขที่ ๘๓ บ้านนางพิมพ์ หมู่ที่ ๘ ตำบลวังลึก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๓๖ ไร่ ๒ งาน ๒๖ ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๑๖๑๖ และ ๒๑๖๑๗ อาณาเขต ทิศเหนือ จดที่นา ทิศใต้ จดถนน ร.พ.ช และทุ่งนา ทิศตะวันออก จดถนน ร.พ.ช. ทิศตะวันตก จดที่สวน อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๘ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๖ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๗ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๕ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง ๙ เมตร ยาว ๒๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๑ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ๒ ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน ๕ หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๑ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน ๑ หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้ ฌาปนสถาน ๑ หลัง และหอระฆัง ๑ หลัง ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ และพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ๑ องค์ มีนามว่า หลวงพ่อดำ ปางมารวิชัย เนื้อศิลาแลง หน้าตัก กว้าง ๕๐ เซนติเมตร สมัยอยุธยาตอนต้น
๒๓๖
วัดนางพิมพ์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๓ สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนต้น ในอดีตเป็นวัดร้างอยู่ในป่าไผ่ มีอุโบสถ ๑ หลัง ต่อมามีประชาชนมาพบจึงได้นิมนต์พระมาดูแล เป็นพระในท้องถิ่นและที่อื่นบ้าง แต่ได้มีการบูรณะพัฒนาวัดน้อยมากจนถึงสมัยอาจารย์หล้า มาจำพรรษาอยู่ได้เริ่มบูรณะ ต่อมาในสมัยพระครูสรกิตติ์จึงได้บูรณะใหม่ทั้งหมด โดยได้รับความอุปถัมภ์จากชาวบ้านนางพิมพ์ และชาวบ้านใกล้เคียงเป็นอย่างดี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๘ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๔๐ เมตร การบริหารและการปกครองมีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือรูปที่ ๑ พระขาว พ.ศ. ๒๔๗๘-๒๔๘๓ รูปที่ ๒ พระซับ พ.ศ. ๒๔๘๓-๒๔๘๔ รูปที่ ๓ พระด่วน พ.ศ. ๒๔๘๔-๒๔๘๕ รูปที่ ๔ พระเปลื้อง พ.ศ. ๒๔๘๕-๒๔๘๖ รูปที่ ๕ พระบ่าย พ.ศ. ๒๔๘๖-๒๔๘๙ รูปที่ ๖ พระรักษ์ พ.ศ. ๒๔๘๙-๒๔๙๐ รูปที่ ๗ พระหลำ พ.ศ. ๒๔๙๐-๒๕๑๓ รูปที่ ๘ พระครู ธรรมสรกิตต์ พ.ศ. ๒๕๑๓-๒๕๔๐ รูปที่ ๙ พระสมุหสุรินทร์ วิมโล พ.ศ. ๒๕๔๐ -ปัจจุบัน การศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๒