วัดหนองใหญ่
วัดหนองใหญ่ ตั้งเมื่อวันที่ ๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๔๙ จากคำบอกเล่าว่า วัดหนองใหญ่ สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยก่อนกรุงศรีอยุธยาแตก เมื่อกรุงศรีอยุธยาแตกท่านเจ้าคุณใหญ่ได้หนีทัพพม่า มากับครอบครัวของมหาดเล็ก โดยสารมาทางเรือ ภายในเรือนั้นมีระฆังที่นำมาจากกรุงศรีอยุธยา ได้มาขึ้นที่ท่าคลองปึกโบสถ์ (นาเกลือ) และได้เดินเท้าต่อมายังวัดหนองใหญ่ โดยวัดนี้มีมาก่อน แต่เป็นวัดร้างมาก่อน และได้มาบูรณะเพิ่มขึ้น ได้สร้างโบสถ์ หอระมัง หลังจากนั้นไม่กี่ปี ท่านเจ้าคุณใหญ่ได้ย้ายไปจำพรรษาที่วัดหนองเกตุใหญ่ โดยนำระฆังไปด้วย หลังจากนั้นท่าน ให้พระครูจานกับพระครูจันสลับกันมาจำพรรษา จากนั้นวัดหนองใหญ่ได้สร้างอีกครั้งหนึ่ง ต่อมา จึงได้ขอยกวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๒ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๓๐ เมตร ยาว ๖๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือรูปที่ ๑ ท่านเจ้าคุณใหญ่ รูปที่ ๒ พระครูจาน รูปที่ ๓ พระครูจัน รูปที่ ๔ พระแดง รูปที่ ๕ พระชา รูปที่ ๖ พระอุทัย รูปที่ ๗ พระตู่ เตชปญฺโญ รูปที่ ๘ พระครูสุภัทรกิจวิธาน (สุพจน์ สุภทฺโท) พ.ศ. ๒๕๒๔-๒๕๓๙ รูปที่ ๙ พระครูปลัด ประจวบ พ.ศ. ๒๕๓๙-๒๕๔๓ รูปที่ ๑๐ พระประพจน์ อตุตทโม พ.ศ. ๒๕๔๓