วัดศรีสำโรง
วัดศรีสำโรง ตั้งอยู่เลขที่ ๑ บ้านสำโรงเหนือ หมู่ที่ ๓ ตำบลหนองตาด อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๗ ไร่ ๑ งาน ๙๗ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ จดทางสาธารณประโยชน์ ทิศใต้ จดหมู่บ้าน ทิศตะวันออก จดทางสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตก จดหมู่บ้าน อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง ๕ เมตร ยาว ๑๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๖ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๕ เมตร ยาว ๓๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๖ เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๒๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๖ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล ๑ หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
วัดศรีสำโรง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๐ ผู้นำในการก่อสร้างวัด คือ นายอินทร์ ใยโท นายจันทร์ดี ทูลภิรมย์ และนายพรหมา แสงดี ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด คือ นายจันทร์ดี ทูลภิรมย์ เจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระทอง คะเรรัมย์ วัดศรีสำโรงเดิมชื่อ "วัดโพธิ์ชัยสำโรง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๕๓๐ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๑๓ เมตร ยาว ๑๙ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระคะเรรัมย์ พ.ศ. ๒๔๗๐ ถึง พ.ศ. ๒๔๘๑ รูปที่ ๒ พระมั่ง พ.ศ. ๒๔๘๑ ถึง พ.ศ. ๒๔๘๕ รูปที่ ๓ พระโสม พ.ศ. ๒๔๘๕ ถึง พ.ศ. ๒๔๘๙ รูปที่ ๔ พระเงิน บัวอำมาตย์ พ.ศ. ๒๔๘๙ ถึง พ.ศ. ๒๔๙๓ รูปที่ ๕ พระสวัสดิ์ พ.ศ. ๒๔๙๓ ถึง พ.ศ. ๒๕๐๑ รูปที่ ๖ พระถาวร พรมพุ้ย พ.ศ. ๒๕๐๑ ถึง พ.ศ. ๒๕๐๘ รูปที่ ๗ พระหัส พ.ศ. ๒๕๐๘ ถึง พ.ศ. ๒๕๑๒ รูปที่ ๘ พระศรี ธรรมนิยม พ.ศ. ๒๕๑๒ ถึง พ.ศ. ๒๕๑๘ รูปที่ ๙ พระพร ปัสสันโน พ.ศ. ๒๕๑๘ ถึง พ.ศ. ๒๕๒๓ รูปที่ ๑๐ เจ้าอธิการเสถียร เขมะโก (ยอดอาจ) พ.ศ. ๒๕๒๓ ถึง พ.ศ. ปัจจุบัน การศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๗ ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๔ นอกจากนี้ มี อปต.