วัดอัมภาวรินทร์
วัดอัมภาวรินทร์ ตั้งอยู่ที่บ้านยางนกคู่ หมู่ที่ ๑๑ ตำบลบ้านยาง อำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๒๑ ไร่ ๑ งาน ๒๙ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดทางสาธารณะ ทิศใต้จดทางสาธารณะ ทิศตะวันออกจดทางสาธารณะ ทิศตะวันตก จดทางสาธารณะและหมู่บ้าน อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๕ เมตร ยาว ๘ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๒ เป็นอาคารคอนกรีต ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๒๑ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๘ เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ ๑ หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๔ เป็นอาคารไม้ ปูชนียวัตถุ มีพระประธาน สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๕ หน้าตัก กว้าง ๒ ศอก สูง ๓ ศอก ผู้สร้าง คือ พระคำแสน และพระพุทธรูป จำนวน ๔ องค์ องค์ที่ ๑ หน้าตัก กว้าง ๒ ศอก สูง ๓ ศอก สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๓ องค์ที่ ๒ หน้าตัก กว้าง ๒ ศอก สูง ๔ ศอก สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์ที่ ๓ และองค์ที่ ๔ สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๕ พระเฉลิมเป็นผู้สร้างและพระพุทธรูปองค์เล็ก จำนวน ๑๐ องค์
วัดอัมภาวรินทร์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๔๘ พระอาจารย์สุข เป็นผู้นำอุบาสกอุบาสิกา สร้างวัด และในปี พ.ศ. ๒๕๑๓ พระครูสว่าง เป็นเจ้าอาวาส ได้บูรณะวัดขึ้นใหม่เพราะ เห็นว่าทรุดโทรมมาก เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๕ เมตร ยาว ๘ เมตร การบริหารและ การปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ ๑. พระสุข พ.ศ. ๒๔๔๘-๒๔๕๒ ๒. พระชอม พ.ศ. ๒๔๕๒-๒๔๕๕ ๓. พระเกษ พ.ศ. ๒๔๕๕-๒๔๕๘ ๔. พระเชื่อย พ.ศ. ๒๔๕๘-๒๔๖๐ ๕. พระดุล พ.ศ. ๒๔๖๐-๒๔๖๕ ๖. พระน้อย พ.ศ. ๒๔๖๕-๒๔๖๘ ๗. พระพวง พ.ศ. ๒๔๖๘- ๒๔๗๒ ๘. พระหัม พ.ศ. ๒๔๗๒-๒๔๗๗ ๙. พระมี พ.ศ. ๒๔๗๗-๒๔๘๐ ๑๐. พระบัวลา พ.ศ. ๒๔๘๐-๒๔๘๔ ๑๑. พระบอน พ.ศ. ๒๔๘๔-๒๔๙๙ ๑๒. พระหู่ พ.ศ. ๒๔๙๙-๒๕๐๙ ๑๓. พระครูสว่าง หาสธมฺโม พ.ศ. ๒๕๐๙-๒๕๑๙ ๑๔. พระคำมูล พ.ศ. ๒๕๑๙-๒๕๒๕ ๑๕. พระคำแสน พ.ศ. ๒๕๒๕-๒๕๓๐ ๑๖. พระยวน พ.ศ. ๒๕๓๐-๒๕๓๓ ๑๗. พระเฉลิม พ.ศ. ๒๕๓๓-๒๕๓๗ ๑๘. พระอธิการปรีชามหาญาโณ พ.ศ. ๒๕๓๗-ปัจจุบัน การศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๘