วัดหัวสะพาน
วัดหัวสะพาน ตั้งอยู่ที่บ้านนางรอง ถนนประจันตเขต หมู่ที่ ๓ ตำบลนางรอง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย อาณาเขต ทิศเหนือ จดที่นานายน้อย อนันนิล ทิศใต้ จดที่นายเลื่อน จันทร์จะบวก ทิศตะวันออก จดที่นานายอยู่-นายเลื่อน ทิศตะวันตก จดที่นานายผ่าน อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง ๙ เมตร ยาว ๑๔ เมตร เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๖ เมตร ยาว ๓๒ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๙ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ทรงไทยประยุกต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๗ หลัง เป็นอาคารไม้ ๒ หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ ๕ หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน ๒ หลัง อาคารคอนกรีต ๑ หลัง ทรงไทยประยุกต์ สร้างด้วยไม้ ๑ หลัง และหอระฆัง ๑ หลัง ปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูป ปางมารวิชัย ปั้นด้วยปูน ขนาดหน้าตัก กว้างประมาณ ๑ เมตรเศษ บัวฐานชุกชี ฐานลายกลีบบัว ประดิษฐาน ณ อุโบสถหลังเก่า สร้างด้วยไม้ทั้งหลัง
วัดหัวสะพาน ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๑๔๐ ชาวบ้านเรียกว่า "วัดนอก" ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง เป็นวัดเก่าแก่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. ๒๑๕๕ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๓๒ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ ๑. พระเต๊าะ ๒. พระแก้ว ๓. พระลิ อโสโก ๔. พระครูปรีชาสิกขกิจ ๕. พระกอน ๖. พระครูปรีชากิจจานุโยค (ฉกาจ ชิตงุกโร) พ.ศ. ๒๕๒๐-ปัจจุบัน การศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๑๕๕ ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๓ ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๖ และโรงเรียนผู้ใหญ่วัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๕