วัดธรรมรังษี
วัดธรรมรังษี ตั้งอยู่ที่บ้านสัมกบ หมู่ที่ ๗ ตำบลมะเฟือง อำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ไร่ ๓ งาน ๔๘ ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๕๓๐๘ อาณาเขต ทิศเหนือ จดที่ดินนางกัณหา เสาร์สิงห์ ทิศใต้ จดที่ดินนางตุ้น นางบุญ ทิศตะวันออก จดที่ดินนางคูณ มงคลชัย ทิศตะวันตก จดทางสาธารณประโยชน์ อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๒ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๖ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๒๔ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๙ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ๑ ชั้น และกุฏิสงฆ์ จำนวน ๑ หลัง เป็นอาคารไม้ ปูชนียวัตถุ มีพระประธานในอุโบสถ และพระพุทธรูปปางต่างๆ อีกหลายองค์
วัดธรรมรังษี ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๗ วัดนี้เดิมชื่อ "วัดอัมพวัน" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดธรรมรังษี" ในสมัยพระหนาเป็นเจ้าอาวาส เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๑ และได้ใช้ชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๖ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๒ เมตร การบริหารและการปกครองมีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ ๑. พระมา พ.ศ. ๒๔๗๘-๒๔๘๐ ๒. พระหนา พ.ศ. ๒๔๘๑-๒๔๘๘ ๓. พระจวน พ.ศ. ๒๔๘๙-๒๔๙๐ ๔. พระมุน พ.ศ. ๒๔๙๐-๒๔๙๑ ๕. พระขำ พ.ศ. ๒๔๙๑-๒๔๙๓ ๖. พระแสวง ๔๙๐
พ.ศ. ๒๔๙๓-๒๔๙๘ ๗. พระสอน พ.ศ. ๒๔๙๘-๒๕๐๕ ๘. พระสุรินทร์ พ.ศ. ๒๕๐๕-๒๕๐๖ ๙. พระจันทร์ พ.ศ. ๒๕๐๖-๒๕๐๗ ๑๐. พระเนียม พ.ศ. ๒๕๐๗-๒๕๐๘ ๑๑. พระสงวน ปริปุณโณ พ.ศ. ๒๕๐๘-๒๕๑๓ ๑๒. พระหล่า พ.ศ. ๒๕๑๓-๒๕๒๔ ๑๓. พระโอน พ.ศ. ๒๕๒๔- ๒๕๒๗ ๑๔. พระดำ พ.ศ. ๒๕๒๗-๒๕๓๔ ๑๕. พระบุญมี ปญฺญาปที่โป พ.ศ. ๒๕๓๔-๒๕๔๑ ๑๖. พระอธิการชาลี จนุทโชโต พ.ศ. ๒๕๔๑ ถึงปัจจุบัน