วัดสำโรง
วัดสำโรง ตั้งอยู่ที่บ้านสำโรงกระจาย ถนนบิง หมู่ที่ ๓ ตำบลบิง อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๑๐ ไร่ ๓ งาน ๖๕ ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๒๒๓๒ อาณาเขต ทิศเหนือจดทางสาธารณะ ทิศใต้จดหมู่บ้าน ทิศ ตะวันออกจดทางสาธารณะ ทิศตะวันตกจดโรงเรียนประจำหมู่บ้าน มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๑ แปลง เนื้อที่ ๒๓ ไร่ ๓ งาน ๖๔ ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง ๗ เมตร ยาว ๒๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๘ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๑๘ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๖ เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ ๑ หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล ๑ หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูปขนาดหน้าตัก กว้าง ๑.๕๐ เมตร สูง ๒.๕๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๕
วัดสำโรง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๐ บริเวณวัดนี้เมื่อก่อนเป็นป่ารกทึบ กำนันพูน ซึ่งเป็นกำนันในสมัยนั้นพร้อมด้วยผู้ใหญ่บ้านสำโรง ได้ชักชวนชาวบ้านถางป่าให้โล่งเตียน แล้วร่วมกันสร้างวัด ตั้งวัดขึ้นใกล้กับหนองสำโรง ชาวบ้านจึงได้เรียกชื่อว่า "วัดสำโรง"
มาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๙ การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ ๑. พระเพชร พ.ศ. ๒๔๗๘-๒๔๘๙ ๒. พระบุญ พ.ศ. ๒๔๙๐-๒๔๙๒ ๓. พระพรม พ.ศ. ๒๔๙๓-๒๔๙๕ ๔. พระคง พ.ศ. ๒๔๙๖-๒๔๙๗ ๕. พระเขียว พ.ศ. ๒๔๙๗-๒๔๙๙ ๖. พระลุ่ม พ.ศ. ๒๕๐๐-๒๕๐๖ ๗. พระบรรทม พ.ศ. ๒๕๐๗-๒๕๑๔ ๘. พระอธิการอยู่ กตุปุญโญ พ.ศ. ๒๕๒๑ ถึงปัจจุบัน