วัดไพบูลย์
วัดไพบูลย์ ตั้งอยู่เลขที่ ๒๓ บ้านไพบูลย์ หมู่ที่ ๓ ตำบลหนองช้างใหญ่ อำเภอม่วงสามสับ จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๖ ไร่ ๑๓ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๓ เส้น ๓ วา ๑ ศอก จดทางสาธารณประโยชน์ ทิศใต้ประมาณ ๓ เส้น ๓ วา ๑ ศอก จดที่นาชาวบ้าน ทิศตะวันออกประมาณ ๒ เส้น ๓ วา ๑ ศอก จดที่นาชาวบ้าน ทิศตะวันตก ประมาณ ๒ เส้น ๓ วา ๑ ศอก จดทางสาธารณประโยชน์ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๑ เมตร ยาว ๑๓ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ฝาผนังก่ออิฐ ถือปูนลูกกรงเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน ๑ หลัง เป็นอาคารไม้ ปูชนียวัตถุมีพระประธาน ปางมารวิชัย (พระพุทธชินราชจำลอง) ขนาดหน้าตักกว้าง ๓๖ นิ้ว สูง ๕๘ นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๕ พระพุทธรูป ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง ๑๗ นิ้ว สูง ๑๒ นิ้ว เป็นพุทธรูปไม้จันทร์แกะสลักพระพุทธรูป ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง ๙ นิ้ว สูง ๑๔ นิ้ว ๑ องค์ เป็นพระพุทธโบราณอายุมากกว่า ๑๐๐ ปี
วัดไพบูลย์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๔ โดยกำนันเภา ได้ย้ายมาจากบ้านน้ำคำแดง มาตั้งถิ่นฐาน ริเวณนี้ เพื่อความสะดวกในการทำนา เมื่อมีชาวบ้านมาอยู่มากขึ้นตั้งเป็นหมู่บ้านได้เรียกว่า บ้าน สงโกน ตามชื่อต้นแสง ซึ่งขึ้นอยู่ในบริเวณนั้น ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นบ้านแสนโกนเพราะการเขียน เพี้ยนมา และได้สร้างวัดนี้ขึ้นเรียกว่า วัดแสนโกน ต่อมาพระครูจันทสิโรปมคุณ เจ้าคณะ- ปัดหนองช้าง เห็นว่าชื่อบ้านและชื่อวัดไม่เป็นมงคล จึงให้เปลี่ยนชื่อวัดกับชื่อบ้านเสีย เป็นวัดไพบูลย์ และหมู่บ้านไพบูลย์จนถึงปัจจุบัน การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระห้าว พ.ศ. ๒๔๗๐-๒๔๘๕ รูปที่ ๒ พระพา พ.ศ. ๒๔๘๖-๒๔๙๑ รูปที่ ๓ พระพรม พ.ศ. ๒๔๙๒-๒๔๙๕ รูปที่ ๔ พระทา พ.ศ. ๒๔๙๕-๒๕๐๐ รูปที่ ๕ พระเคน พ.ศ. ๒๕๐๐-๒๕๑๑ รูปที่ ๖ พระหนู พ.ศ. ๒๕๑-๒๕๒๘ รูปที่ ๗ พระครูโกวิทศาสนาการ (โกวิท) ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๖ ถึงปัจจุบัน การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๘