วัดกลาง
วัดกลาง ตั้งอยู่เลขที่ ๑๖๑ บ้านกลาง ถนนบำรุงราษฎร์ หมู่ที่ ๒ ตำบลพิบูล อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๖ ไร่ ๒ งาน ๙๒ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๒ เส้น ๑๒ วา จดถนนบำรุงราษฎร์ ทิศใต้ประมาณ ๓ เส้น ๓ วา จดถนนเทศบาล ๑ ทิศตะวันออกประมาณ ๑ เส้น ๑๗ วา จดถนนพลอามาตย์ ทิศตะวันตกประมาณ ๒ เส้น ๓ วา จดถนนวินากย์ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๑๕.๕๐ เมตร ยาว ๓๐.๕๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๗ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ๒ ชั้น ชั้นล่างทำเป็นศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๔ หลัง เป็นอาคารไม้ ๓ หลัง ตึก ๑ หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง ๑๓ เมตร ยาว ๓๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๗ ปูชนียวัตถุมีประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง ๑.๖๕ เมตร
วัดกลาง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๐๗ ชาวบ้านเรียกว่า วัดเหนือกลาง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๗ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๒๓.๑๐ เมตร ยาว ๓๗.๔๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระด้วง รูปที่ ๒ พระอินทร์ รูปที่ ๓ พระลุน รูปที่ ๔ พระดี รูปที่ ๕ พระผิว รูปที่ ๖ พระเข็ม รูปที่ ๗ พระครูพิศาลโพธาธิววัต รูปที่ ๘ พระใบฎีกาสิงห์คำ สุวโจ รูปที่ ๙ พระใบฎีกาหอม สุภทโท รูปที่ ๑๐ พระสมุห์ทองคำ รูปที่ ๑๑ พระครูเหมพิบูลกิจ พ.ศ. ๒๕๑๐-๒๕๓๗ รูปที่ ๑๒ พระใบฎีกาสุนทร จารุวณุโณ รักษาการเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๔