วัดหัวเรือ
วัดหัวเรือ ตั้งอยู่เลขที่ ๑๔๓ บ้านหัวเรือ ถนนศรีสว่าง หมู่ที่ ๑ ตำบลหัวเรือ อำเภอเมือง อุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๗ ไร่ ๔ งาน ๗๕ ตารางวา เลขที่ ๕๐๓ อาณาเขต ทิศเหนือ จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศใต้ จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออก จดที่ส่วนบุคคล ทิศตะวันตก จดถนนสาธารณประโยชน์ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๒ แปลง เนื้อที่ ๑๐ ไร่ ๔ งาน อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๖ เมตร ยาว ๒๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๑ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๓๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๓ หลัง เป็นอาคารไม้ ๒ หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ ๑ หลัง วิหาร กว้าง ๑๓ เมตร ยาว ๒๕ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๓ ศาลาอเนกประสงค์ เป็นอาคารไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน ๑ หลัง สร้างด้วยคอนกรีต ปูชนียวัตถุ มีพระประธานปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง ๖๐ นิ้ว สูง ๘๐ นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๙ พระพุทธรูป ทองเหลือง ปางมารวิชัย และพระพุทธรูปไม้จำนวน ๔ องค์
วัดหัวเรือ ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๓๓๗ โดยมีพ่อเฒ่านาคเป็นผู้ตั้งหมู่บ้านหัวเรือ ต่อมาลูกหลาน ได้ร่วมกันตั้งวัดขึ้นและตั้งชื่อว่า วัดมงกุฎนาวา ต่อมาเกิดกบฏที่เมืองจำปาศักดิ์ ทางกรุงเทพจึงยกทัพ มาปราบโดยตั้งกองทัพที่วัดทำให้วัดเสียหายจึงย้ายมาตั้งที่กลางทุ่งอุมุงและตั้งชื่อว่า วัดป่าสาระวัน บริเวณวัดเป็นป่าทำให้พระภิกษุเป็นไข้มาลาเรีย จึงย้ายวัดมาตั้งอยู่ในที่ปัจจุบัน ได้รับพระราชทาน วิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๗ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๓๐ เมตร
การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระเพียโคต รูปที่ ๒ พระพรมมา รูปที่ ๓ พระอินทร์ รูปที่ ๔ พระชัยมงคล รูปที่ ๕ พระสุวรรณ รูปที่ ๖ พระมี รูปที่ ๗ พระสี รูปที่ ๘ พระลุน รูปที่ ๙ พระเสน รูปที่ ๑๐ พระแก้ว รูปที่ ๑๑ พระคำภา รูปที่ ๑๒ พระครูศาสนกิจจาทร พ.ศ. ๒๔๗๑-๒๕๒๓ รูปที่ ๑๓ พระครูวรกิจสุนทร พ.ศ. ๒๕๒๓-๒๕๓๖ รูปที่ ๑๔ เจ้าอธิการไพฑูรย์ กิตติสาโร ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๖ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๙ และศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๗