วัดสำโรง
วัดสำโรง ตั้งอยู่หมู่ที่ ๔ ตำบลดูเมือง อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร สังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๖ ไร่ ๒ งาน ๒๗ ตารางวา น.ส.ท. เลขที่ ๔๘ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๑ เส้น ๑๔ วา จดทางสาธารณประโยชน์ ทิศใต้ประมาณ ๒ เส้น ๑๓ วา ๒ ศอก จดทุ่งนา ทิศตะวันออก ประมาณ ๒ เส้น ๑๖ วา ๑ ศอก จดทางสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตกประมาณ ๒ เส้น ๑ วา ๑ ศอก จดทางสาธารณประโยชน์ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๑ แปลง เนื้อที่ ๑ ไร่ ๒ งาน ๔๕ ตารางวา อาคาร เสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๑๕ เมตร ยาว ๒๕ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๕ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๖ เมตร ยาว ๓๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๐ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๔ หลัง เป็นอาคารไม้ ๒ หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ ๒ หลัง และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๓๕ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๐ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูป ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๕
วัดสำโรง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๒๖ เดิมชื่อว่า วัดสระบัวบาน ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดสำโรง เนื่องจากชื่อเดิมได้ซ้ำกับวัดอื่น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๑ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๔๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ เจ้าอธิการจันทา โสวโร พ.ศ. ๒๔๙๕ - ๒๕๐๓ รูปที่ ๒ พระครูทองสุข สุเมโธ พ.ศ. ๒๕๐๖ - ๒๕๓๖ รูปที่ ๓ พระประยูร ปัญญาธโร ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๕