วัดพลับพลาชัย
วัดพลับพลาชัย ตั้งอยู่เลขที่ ๑๕๑ บ้านพลับพลา หมู่ที่ ๑ ตำบลพลับพลา อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๖ ไร่ ๓ ตารางวา น.ส. เลขที่ ๒๓๕ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๓ เส้น ๖ ศอก จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศใต้ประมาณ ๓ เส้น ๕ ศอก จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออกประมาณ ๒ เส้น จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตกประมาณ ๒ เส้น จดถนนสาธารณประโยชน์ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๗ เมตร ยาว ๙ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๑ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๒๗ เมตร เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๗ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๒ หลัง เป็นอาคารไม้ และตึก ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๓๒ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๕ และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน ๑ หลัง สร้างด้วยไม้ ปูชนียวัตถุมีพระประธาน ขนาดหน้าตักกว้าง ๒.๘๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๖๐
วัดพลับพลาชัย ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๓๙๓ หมู่บ้านที่สร้างวัดมีต้นไม้ชื่อว่า ไม้พลับ เป็นต้นไม้ใหญ่และที่หมู่บ้านนั้นมี เจ้านายจากแขวง และมณฑล ได้มาตั้งที่พักพลับพลาเป็นประจำ เมื่อสร้างวัดขึ้นมา จึงตั้งชื่อว่า วัดพลับพลาชัย ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัดคือ พ่อเมืองแพน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๒๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๕๑ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๗ เมตร ยาว ๙ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระบัว พ.ศ. ๒๔๖๙-๒๔๗๓ รูปที่ ๒ พระเสียน พ.ศ. ๒๔๗๕-๒๔๘๐ รูปที่ ๓ พระเปลี่ยน พ.ศ. ๒๔๘๐-๒๔๙๒ รูปที่ ๔ พระชัยศรี พ.ศ. ๒๔๙๕-๒๕๐๒ รูปที่ ๕ พระบุญรอด ปกสุสโร พ.ศ. ๒๕๐๔-๒๕๒๖ รูปที่ ๖ พระชาย จนทสาโร พ.ศ. ๒๕๒๗-๒๕๓๐ รูปที่ ๗ พระประยงค์ อภโย ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๓๖ เป็นต้นมา