วัดกลางมิ่งเมือง
วัดกลางมิ่งเมือง ตั้งอยู่เลขที่ ๔๒๙ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๘ ไร่ ๑ งาน ๔๘ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ จดถนนสุขบูรพา ทิศใต้ จดถนนผดุงพานิช ทิศตะวันออก จดถนนเจริญพานิช ทิศตะวันตก จดถนนดำรงราษฎร์วิถี อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๑๒๕๐ เมตร ยาว ๒๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๐๙๐ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๕ เมตร ยาว ๒๗ เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๑ กุฏิสงฆ์จำนวน ๙ หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ๒ หลัง และตึก ๗ หลัง และวิหาร กว้าง ๖ เมตร ยาว ๓๕ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๖ เป็นอาคารคอนกรีต ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถมีนามว่า พระพุทธมิ่งเมือง
วัดกลางมิ่งเมือง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๐๘๔ เดิมชื่อว่าวัดกลาง เนื่องจากตั้งอยู่ใจกลางเมืองร้อยเอ็ด สันนิษฐานว่าวัดสร้างมาตั้งแต่เมืองร้อยเอ็ดอยู่ในการปกครองของขอม ในสมัยของนายวิญญู อังคณารักษ์
เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดร้อยเอ็ด ได้ขอพระราชทานยกวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิด สามัญ ตั้งแต่วันที่ ๒๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๘ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. ๒๐๙๐ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๔๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระครูหลักคำ (วา) รูปที่ ๒ พระครูหลักคำ สุทธวงศา รูปที่ ๓ พระครูเพ็ง รูปที่ ๔ พระครูตา พ.ศ. ๒๔๔๖-๒๔๕๕ รูปที่ ๕ พระครูเพ็ญธรรมคุณ พ.ศ. ๒๔๕๖-๒๔๙๐ รูปที่ ๖ พระ- สุนทรธรรมประพุทธ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๙๐ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนก ธรรมและบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๑๓ และโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญ ฝึกสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๔