วัดกลางภูแล่นช้าง
วัดกลางภูแล่นช้าง ตั้งอยู่เลขที่ ๖๖ บ้านภูแล่นช้าง หมู่ที่ ๑ ตำบลภูแล่นช้าง อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๙ ไร่ ๑ งาน อาณาเขต ทิศเหนือ จดทางสาธารณะ ทิศใต้ จดทางสาธารณะ ทิศตะวันออก จดที่ธรณีสงฆ์ ทิศตะวันตก จดทางสาธารณะ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๓ แปลง เนื้อที่ ๕ ไร่ ๓ งาน ๑๐ ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๘ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๑ เมตร ยาว ๒๑ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๙ และกุฏิสงฆ์ จำนวน ๒ หลัง เป็นอาคารไม้
วัดกลางภูแล่นช้าง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๓๕๗ ชาวบ้านได้อพยพมาจากประเทศลาว ประมาณปี พ.ศ. ๒๓๒๔ และได้ช่วยกันสร้างวัดขึ้น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ต่อมาปี พ.ศ. ๒๓๕ ได้ย้ายมาตั้งทางทิศเหนือ เรียกชื่อว่า วัดบ้านภูแล่นช้าง ในปี พ.ศ. ๒๓๘๘ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดกลางภูแล่นช้าง วัดได้รับความอุปถัมภ์จาก พระพิไชยอุดมเดช เจ้าเมืองภูแล่นช้าง ได้รับ พระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. ๒๓๙๖ การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระครูหลักคำ (สิงขร) รูปที่ ๒ พระแก้วตา รูปที่ ๓ พระทา รูปที่ ๔ เจ้าอธิการสา สารธมโม รูปที่ ๕ พระไนย โกสโล รูปที่ ๖ พระสาย ธมมาภินนโท พ.ศ. ๒๕๓๒-๒๕๓๔ รูปที่ ๗ เจ้าอธิการสมศรี ถาวโร การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๐ และโรงเรียน พระปริยัติธรรมแผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๔