วัดกลาง
วัดกลาง ตั้งอยู่เลขที่ ๕๒ บ้านสุวรรณภูมิ ถนนประดิษฐยุทธการ หมู่ที่ ๑ ตำบลสระคู อำเภอ วรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ศ ไร่ ๓ งาน ๕ ตารางวา ค. ๑ เลขที่ ๘๘๓ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๓ เส้น ๕ วา จดถนนสาธารณะ ทิศใต้ประมาณ ๓ เส้น วา จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกประมาณ ๒ เส้น ๗ วา จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันตกประมาณ เส้น ๗ วา จดถนนสาธารณะ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๑๐ เมตร ยาว ๑๕ เมตร ร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๓๒๐ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน ๓ หลัง นอาคารไม้ ๑ หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ ๑ หลัง และตึก ๑ หลัง วิหาร กว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๒๐ เมตร
สร้างเมื่อ ร.ศ. ๑๑๘ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนหลังคาไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน ๑ หลัง สร้างด้วย คอนกรีตเสริมเหล็ก และหอสมุด ปูชนียวัตถุมีพระธาตุของพระโมคคัลลาน์ซึ่งเป็นพระอรหันตสาวก พระเจดีย์ขนาดเล็ก ๑ องค์ พระปรางค์ ๑ องค์ พระประธานขนาดใหญ่ ๑ องค์ พระพุทธรูปทองเหลือง ๒ องค์ พระพุทธรูปหิน ๑ องค์ พระพุทธรูปแก้ว ๓ องค์ และพระพุทธรูปไม้ ๑๕ องค์
วัดกลาง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๓๑๙ เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเป็นป่าทึบซึ่งมีต้นโพธิ์ขนาดใหญ่ ๓ ต้น พร้อมด้วยพระวิหารพระธาตุของพระอรหันตสาวกพระโมคคัลลานะ ซึ่งไม่ปรากฏผู้สร้างและปีที่สร้าง ต่อมาพระธุดงค์มาปฏิบัติธรรมจึงได้ปฏิสังขรณ์วิหารขึ้นและได้พัฒนาวัดจนเจริญขึ้นโดยลำดับ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. ๒๓๒๐ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๑๗ เมตร ยาว ๓๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระครูอ้วน พ.ศ. ๒๓๙๖-๒๔๒๔ รูปที่ ๒ พระโสม พ.ศ. ๒๔๖๙-๒๔๗ รูปที่ ๓ พระอำคา พ.ศ. ๒๔๗๔-๒๔๘๓ รูปที่ ๔ พระมหาหล้า พ.ศ. ๒๕๘๓-๒๔๕ รูปที่ ๕ พระมหาประสิทธิ์ พ.ศ. ๒๔๘๕ รูปที่ ๖ พระมหาบัญญัติ พ.ศ. ๒๔๘๕-๒๔๘๖ รูปที่ ๗ พระโพธิ พ.ศ. ๒๔๘๖-๒๔๘๘ รูปที่ ๘ พระปลัดหล้า พ.ศ. ๒๔๘๖-๒๕๐๔ รูปที่ พระสุมห์พิรุณ พ.ศ. ๒๕๐๔-๒๕๒๕ รูปที่ ๑๑ พระครูสุวรรณธรรมสิริ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๒๕ เป็นต้นมา การศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๘