วัดบ้านหวาย
วัดบ้านหวาย ตั้งอยู่ที่บ้านหวาย หมู่ที่ ๑ ตำบลภูเงิน อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัด คณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๖ ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๒ เส้น ๑๘ วา จดที่ของเอกชน ทิศใต้ประมาณ ๒ เส้น ๑๘ วา จดที่ของเอกชน ทิศตะวันออกประมาณ ๑ เส้น ๑๗ วา จดที่ของเอกชน
ทิศตะวันตกประมาณ ๑ เส้น ๑๔ วา จดถนน อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างด้วยคอนกรีต ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้ และกุฏิสงฆ์จำนวน ๓ หลัง เป็นอาคารไม้ ปูชนียวัตถุมีพระประธาน จำนวน ๔ องค์ และพระพุทธรูปไม้จำนวน ๑๐ องค์
วัดบ้านหวายตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๑๕ ได้รับพระราชทานวิสงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. ๒๔๖๘ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๕ เมตร ยาว ๑๕ เมตร การบริหารและการปกครองมีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนามคือ รูปที่ ๑ พระอรุณ รูปที่ ๒ พระจ้อย รูปที่ ๓ พระโอน รูปที่ ๔ พระลาย รูปที่ ๕ พระสิงห์ทอง รูปที่ ๖ พระจันทร์ทา รูปที่ ๗ พระแก้ว รูปที่ ๘ พระทอง ปญญาวุฑโม
วัดบ้านหวายหลืม (โสภณวิหาร)
วัดบ้านหวายหลืม (โสภณวิหาร) ตั้งอยู่เลขที่ ๑๐๔ บ้านหวายหลืม หมู่ที่ ๓ ตำบลมะบ้า อำเภอ ธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๕ ไร่ ๑ งาน น.ส. ก เลขที่ ๒๙๘๑ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๒ เส้น ๑๕ วา จดเขตทางหลวง ทิศใต้ประมาณ ๒ เส้น จดทาง สาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออกประมาณ ๒ เส้น ๑๕ วา จดทางสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตกประมาณ ๒ เส้น ๕ วา จดทางสาธารณประโยชน์ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๑ แปลง เนื้อที่ ๑ ไร่ ๒ งาน อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๘ เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๐ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๐ กุฏิสงฆ์จำนวน ๑ หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน ๑ หลัง สร้างด้วยไม้ ปูชนียวัตถุมีพระประธาน ๒ องค์
วัดบ้านหวายหลืม (โสภณวิหาร) ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๐๐ ที่ดินตั้งวัดเป็นที่ดินที่ชาวบ้านสงวนไว้ สำหรับสร้างวัด และบางส่วนได้รับบริจาคที่ดินจากชาวบ้าน โดยมีพระครูอดุลย์ เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ พร้อมด้วยชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๔๖๓ เขตวิสุงคามสีมา กว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๘ เมตร การบริหารและการปกครองมีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนามคือ รูปที่ ๑ พระอดุลย์ พ.ศ. ๒๔๐๕-๒๕๓๕ รูปที่ ๒ พระโส พ.ศ. ๒๔๓๕-๒๔๕๐ รูปที่ ๓ พระอ่อนสา พ.ศ. ๒๔๕๐-๒๔๗๐ รูปที่ ๔ พระภู พ.ศ. ๒๔๗๐-๒๔๙๐ รูปที่ ๕ พระมหาชาลี พ.ศ. ๒๔๙๐-๒๔๙๕ รูปที่ ๖ พระโพธิ์ พ.ศ. ๒๔๙๕-๒๕๐๑ รูปที่ ๗ พระใส เขมจารี ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๒๑ เป็นต้นมา