วัดสำราญ
วัดสำราญ ตั้งอยู่เลขที่ ๒๑๔ บ้านค้อ หมู่ที่ ๑ ตำบลกุดขอนแก่น อำเภอภูเวียง จังหวัด ขอนแก่น สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๘ ไร่ ๒ งาน ๓๖ ตารางวา น.ส. ๓ ก. เลขที่ ๙๓๗ อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๑ เส้น ๒ วา จดลำห้วยปลาตอง ทิศใต้ประมาณ ๒ เส้น ๑๙ วา จดถนน รพช. ทิศตะวันออกประมาณ ๓ เส้น ๑๓ วา จดทางสาธารณะ ทิศตะวันตกประมาณ ๔ เส้น ๑๙ วา จดทุ่งนา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๑ แปลง เนื้อที่ ๑ ไร่ ๑ งาน อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๓ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๓๒ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๐ หอสวดมนต์ กว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๓๒ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๐ และ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๓ หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ๒ หลัง และ ตึก ๑ หลัง
วัดสำราญ ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๔ เริ่มก่อสร้างวัดโดยหลวงปู่ฝ้าย และหมื่นศรี เป็นประธาน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๕ การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระฝ้าย พ.ศ. ๒๔๕๔-๒๔๕๙ รูปที่ ๒ พระน้อย พ.ศ. ๒๔๕๙-๒๔๖๔ รูปที่ ๓ พระแดง รูปที่ ๔ พระอินทร์ รูปที่ ๕ พระบุญมี หงษ์เวียง รูปที่ ๖ พระปุ๊ก รูปที่ ๗ พระดี น้อยคำมูล รูปที่ ๘ พระพูมี รูปที่ ๙ พระตุ่ย รูปที่ ๑๐ พระเครื่อง รูปที่ ๑๑ พระเนา รูปที่ ๑๒ พระคำ ศรีภูทอง รูปที่ ๑๓ พระก๊ก รูปที่ ๑๔ พระวีระ แสนสุภา รูปที่ ๑๕ พระหม่าน รูปที่ ๑๖ พระมหาบุญชู ชาติประยูร พ.ศ. ๒๔๙๔-๒๔๘๗ รูปที่ ๑๗ พระปลัด บุญช่วย เขมิโย พ.ศ. ๒๔๘๗-๒๔๙๗ รูปที่ ๑๘ พระอธิการผัน ชัยงาม พ.ศ. ๒๔๙๗-๒๕๐๑ รูปที่ ๑๙ พระมหาชัยวัฒน์ อโสโก พ.ศ. ๒๕๐๑-๒๕๐๓ รูปที่ ๒๐ เจ้าอธิการสุภาพ ติกขวีโร พ.ศ. ๒๕๐๓-๒๕๐๘ รูปที่ ๒๑ พระครูสิริสารนิวิฐ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐๘ เป็นต้นมา การศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๐