วัดดาวเรื่อง
วัดดาวเรือง ตั้งอยู่เลขที่ ๙๒ บ้านเม็ง หมู่ที่ ๒ ตำบลบ้านเม็ง อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๑๙ ไร่ ๖๐ งาน อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๒๐๖.๕๐ เมตร จดหมู่ที่ ๓ ต.บ้านเม็ง ทิศใต้ประมาณ ๑๘๘.๔๔ เมตร จดทางสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออกประมาณ ๑๓๐.๔๐ เมตร จดทางสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตกประมาณ ๑๔๑.๘๑ เมตร จดหมู่ที่ ๑๔ ต.บ้านเม็ง มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน ๔ แปลง เนื้อที่ ๑ ไร่ ๑ งาน ๗๕ ตารางวา อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๙ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๘.๔๖ เมตร ยาว ๒๔.๓๑ เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง ๒ เมตร ยาว ๑๖ เมตร เป็น อาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง ๘๒ เมตร ยาว ๑๐ เมตร เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๓ และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน ๑ หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธาน ๑ องค์
วัดดาวเรือง ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๓๔ โดยมีชาวบ้านย้ายถิ่นฐานมาจากที่อื่น และเห็นว่าบริเวณนี้ เป็นที่ราบลุ่ม จึงตั้งหมู่บ้าน และสร้างวัดขึ้น ชื่อหมู่บ้านตั้งขึ้นตามชื่อ ภูเขาเม็ง ส่วนชื่อวัดดาวเรือง เนื่องจากมีต้นดาวเรือง ขึ้นในบริเวณที่จะสร้างวัดในขณะนั้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๒ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาส เท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระอ้วน พ.ศ. ๒๔๔๐-๒๔๘ รูปที่ ๒ พระหนูหล้า พ.ศ. ๒๔๔๙-๒๔๕๕ รูปที่ ๓ พระนู พ.ศ. ๒๕๕-๒๔๗๒ รูปที่ ๔ พระดี พ.ศ. ๒๔๗-๒๔๗๕ รูปที่ ๕ พระอัม พ.ศ. ๒๔๗๖-๒๔๗๗ รูปที่ ๖ พระอินทร์ พ.ศ. ๒๔๗๘-๒๔๗๙ รูปที่ ๗ พระเหลา พ.ศ. ๒๔๘๐-๒๔๘๓ รูปที่ ๘ พระมหาสม พ.ศ. ๒๔๘๔-๒๔๘๙ รูปที่ ๙ พระมหาสมพงษ์ ผาลิโก พ.ศ. ๒๔๙๐-๒๔๙๖ รูปที่ ๑๐ พระคำพอง ธมุมวีโร พ.ศ. ๒๔๙๗-๒๕๐๖ รูปที่ ๑๑ พระครูสันติสารธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐๗ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๓ และศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๒