วัดกลางเชียงยืน
วัดกลางเชียงยืน ตั้งอยู่เลขที่ ๙๒ บ้านเชียงยืน ถนนแสงอาวุธ หมู่ที่ ๔ ตำบลเชียงยืน อำเภอ เชียงยืน จังหวัดมหาสารคาม สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๑๑ ไร่ ๒ งาน ๔๐ ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ ๕ เส้น ๖ วา จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศใต้ประมาณ ๔ เส้น ๓ ศอก จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออกประมาณ ๓ เส้น ๑๘ วา จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตกประมาณ ๑ เส้น ๑๙ วา ๑ ศอก จดถนนสาธารณประโยชน์ อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง ๖ เมตร ยาว ๑๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๔ ศาลาการเปรียญ กว้าง ๑๘ เมตร ยาว ๒๑ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๒ กุฏิสงฆ์ จำนวน ๕ หลัง เป็นอาคารไม้ ๑ หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน ๒ หลัง เมรุ ๑ หลัง และศาลาหอฉัน ๑ หลัง ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูป ปางมารวิชัย ๔ องค์ ขนาดหนักตักกว้าง ๕๖, ๓๐, ๒๙ และ ๑๒ นิ้ว ตามลำดับ ปางห้ามญาติ ๑ องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง ๑๗๕ เซนติเมตร ปางสมาธิ ๑ องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง ๔๐ นิ้ว และพระพุทธชินราช จำลอง ๑ องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง ๓๐ นิ้ว
วัดกลางเชียงยืน ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๒ ผู้ริเริ่มในการสร้างวัดคือนายขุนแสง นางจันทา โพธิ์หล้า พร้อมด้วยชาวบ้านเชียงยืน หมู่ที่ ๓๔ และ ๕ ซึ่งอพยพมาจากบ้านโปรง จังหวัดร้อยเอ็ด วัดนี้ตั้งอยู่ระหว่างกลางของหมู่ ๓ กับหมู่ ๔ วัดนี้จึงได้ชื่อว่า วัดกลางเชียงยืน มีพระศรี สิริจนโท เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ได้รับพระราชท่านวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๔ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๒๒ เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่ ๑ พระศรี สิริจนุโท พ.ศ. ๒๔๕๒-๒๔๕๘ รูปที่ ๒ พระอธิการบุญมา ขนติโก พ.ศ. ๒๔๕๘-๒๕๕ รูปที่ ๓ พระอธิการเคน จนุทสาโร พ.ศ. ๒๕๐๕-๒๕๐๘ รูปที่ ๔ พระครูสถิตสิริธรรม พ.ศ. ๒๕๐๘-๒๕๒๑ รูปที่ ๕ พระครู บุญสิริธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๒๒ เป็นต้นมา การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๐